Mam nadzieję, że będę mogła spotkać się z państwem jeszcze chociaż raz – takimi słowami pożegnała się z widownią maestra Lidia Grychtołówna, kończąc sierpniowy koncert w Filharmonii Krakowskiej. Nie sądziłem wówczas, bijąc brawo i wstając z prośbą o bis, że będzie to ostatni koncert nestorki polskiego fortepianu.
Lidia Grychtołówna nie żyje. Z publicznością pożegnała się nokturnem pośmiertnym
Lidia Grychtołówna odeszła 18 listopada 2026 r. w wieku 98 lat, o czym wszyscy dowiedzieliśmy się w czwartek rano. Ostatnie koncerty dała w Krakowie: na Wawelu zagrała utwory Chopina, a w Filharmonii Krakowskiej wzięła udział w koncercie zamykającym 51. edycję Festiwalu Muzyka w Starym Krakowie. Patrzę teraz na program koncertu: maestra zaprezentowała wówczas publiczności Allegro, Adagio i Allegro assai z Koncertu fortepianowego A-dur Mozarta, dając nam odczuć stojące za każdym ruchem palców dziewięć dekad doświadczenia i mistrzostwa.
Czytaj więcej
Nie żyje Lidia Grychtołówna, wybitna pianistka i laureatka V Konkursu Chopinowskiego. Artystka, która w sierpniu występowała jeszcze na krakowskich...
Patrzę na widniejący na programie podpis, jaki otrzymałem od prof. Grychtołówny po koncercie i przypominam sobie, co mówiła ludziom w wypełnionej po brzegi sali. Że kocha Kraków, który jest jej ulubionym miejscem. Że kocha krakowską publiczność, przed którą z radością występuje od dziesiątek lat. Że kocha grę na fortepianie i liczy, że póki sił starczy i póki będzie żyć, będzie grać i występować na scenie. Wszystko to, z rozbrajającym uśmiechem i bukietem w ręku, powtórzyła tego wieczora niejednokrotnie.
Tym, czego nie ma w programie koncertu z 30 sierpnia, jest utwór zagrany przez Lidię Grychtołównę na bis. Mistrzyni nachyliła się wówczas do stojącej pod sceną kobiety i powiedziała jej kilka słów. Ta zaś odwróciła się do widowni i oznajmiła: „Pani Lidia zagra na bis nokturn pośmiertny Fryderyka Chopina”. Widownia opadła na siedzenia, a nestorka polskiego fortepianu wydobyła z niego dźwięki na scenie. Słuchaliśmy wydanego po śmierci artysty Nokturnu cis-moll, nie sądząc, że to właśnie będzie ostatni raz.
Lidia Grychtołówna, Yehuda Prokopowicz i „klarnet to też piękny instrument”
Po koncercie, uzbrojony we wspomniany program, ustawiłem się w kolejce do stolika, za którym mistrzyni rozmawiała z fanami, robiła sobie z nimi zdjęcia i dawała autografy. Czekając na swoją kolej, przysłuchiwałem się młodym pianistom dziękującym gwieździe wieczoru za inspirację. Gdy nadeszła moja kolej, nachyliłem się i powiedziałem: „Ja nie jestem pianistą, tylko nieudanym klarnecistą, więc o grze z panią profesor nie porozmawiam”. Mistrzyni w odpowiedzi uśmiechnęła się i powiedziała: „No... klarnet to też piękny instrument!”.
Czytaj więcej
Kiedy Lidia Grychtołówna wstawała rano (ale nie za wcześnie), natychmiast siadała do fortepianu i zaczynała ćwiczyć. – Muszę sprawdzić swoje palce,...
Pisząc ten tekst, myślałem nie tylko o ludziach, których zainspirowały talent i gra maestry Grychtołówny, ale też o tych, którzy mieli niepowtarzalną okazję być jej uczniami. Informację o śmierci nestorki polskiego fortepianu przeczytałem, szykując się na przedpołudniowy, popremierowy pokaz baletu „Balladyna” w Operze Krakowskiej, na który w ostatniej chwili zdobyłem bilet. Dwugodzinną oprawę muzyczną tego pięknego spektaklu zapewnił Yehuda Prokopowicz – uwielbiany przez publikę uczestnik ostatniego Konkursu Chopinowskiego i, a jakże, uczeń prof. Grychtołówny.
„Tyle radości, kolorów i dogłębnych przemyśleń daje tylko Muzyka” – stwierdził Prokopowicz w programie baletowego spektaklu, nazywając muzykę drogą zbliżenia się ku Doskonałości. Wierzę wobec tego, że dziedzictwo maestry Grychtołówny przetrwa w rękach i sercach jej miłośników oraz uczniów.