Gordimer była córką żydowskich imigrantów.
Pisała od najmłodszych lat, pierwszy swój tekst opublikowała jako piętnastolatka.
W 1974 roku Gordimer została laureatka prestiżowej Nagrody Bookera. W 1991 roku Komi Noblowski, uzasadniając przyznanie pisarce ej najwyższej z nagród uzasadnił, że nagradza jej wspaniałe, epickie pisarstwo, który przyniósł "wielkie korzyści ludzkości".
Była działaczką na rzecz zniesienia apartheidu w RPA i ten problem często poruszała w swej twórczości. Była członkiem Afrykańskiego Kongresu Narodowego.
Głównymi tematami jej książek były konflikty społeczne i konsekwencje systemu politycznego obowiązującego w Republice Południowej Afryki.
Na język polski przetłumaczono kilka jej powieści, m.in. "Gość honorowy", "Nikt ze mną nie pójdzie", "Zrozumieć życie", "Ludzie Julya", "Zapach kwiatów i śmierci".
