Łomanowski: Stabilizacja rewolucji

Dopiero po tygodniu manifestacji społeczeństwo zaczęło się samoorganizować. Z trudem powstają różne rady i komitety, które mają nadać jakiś kształt amorficznemu dotychczas protestowi. Od razu widać, że Białorusini pozbawieni są jakichkolwiek doświadczeń w tym względzie. Brak im podstawowych nawyków, które myśmy mieli w 1980 roku. Dają o sobie boleśnie znać radzieckie dziedzictwo ubezwłasnowolnienia obywateli i zmarnowane lata rządów Łukaszenki. Ale mimo to naprzeciwko zwartych oddziałów milicji powoli zaczynają stawać zorganizowani obywatele, a nie tłum kierowany emocjami i dyskusjami na czatach.