Międzynarodowe uznanie i Grand Prix na I Biennale Młodych w Paryżu (1959 r.) przyniosły mu „Figury osiowe” przypominające totemy, z umieszczonymi centralnie, wertykalnymi sylwetkami.
Niepokorny z natury artysta wkrótce potem zmienił styl.
Obrazy zapełniły się archaizowanymi zwierzętami oraz bestiami (cykle „Potworne zwierzęta”, „Karnet intymny”).
Kolejny etap to przenikanie się elementów ludzkich i zwierzęcych. Jak mówił, starał się „smarować” prawdę o ludzkiej naturze. Jego twórczość charakteryzuje wąska gama kolorystyczna, ograniczona do kolorów ziemi. Grubo kładziona farba sprawia, że niektóre obrazy wyglądają jak płaskorzeźby.
Urodził się w Brześciu Litewskim, zmarł w Krakowie. Od 1959 r. na stałe mieszkał we Francji. Studiował w warszawskiej ASP (1948 – 1954).
