Wszystkie firmy chcą pomóc

Pracodawcy RP to największa organizacja biznesu zrzeszająca 19 tys. firm. Wiele z nich zaangażowało się w pomoc Ukrainie?

Wszystkie. Nie ma w tej chwili firmy, która nie angażuje się w pomoc Ukrainie. Firmy robią to na bardzo różne sposoby; przekazują darowizny pieniężne, a także swoje produkty i usługi, angażują się w transport i logistykę, dają pracownikom dni wolne – co zrobiła np. sieć Smyk, by mogli włączyć się w pomoc dla Ukrainy. Jako biznes zrobiliśmy też bardzo ważną rzecz – połączyliśmy w jednym miejscu cały potencjał najważniejszych polskich firm; ponad 200 z listy 500 największych spółek. Do tego projektu, który przygotowaliśmy wraz z Rafałem Baniakiem, prezesem Pracodawców RP i Ryszardem Chmurą, prezesem Corporate Connections, dołączyła też Polska Rada Biznesu.

Jak w praktyce działa to połączenie potencjałów?

Efekt połączenia wiedzy i umiejętności tych wszystkich spółek w jednym miejscu sprawił, że gdy przed dwoma dniami zwróciły się do nas władze Warszawy, prosząc o wsparcie biznesowe, byli zaskoczeni szybkością, z jaką działamy. Wsparcie, na które czekali od kilku dni, my załatwiliśmy w 40 minut. Było ono pilnie potrzebne, bo Warszawa jest jednym z kilku miast Polski, które są teraz na pierwszej linii działań pomocowych. Władze Warszawy, która jest miastem partnerskim ze stolicą Ukrainy, utrzymują bezpośredni kontakt i zielony korytarz z Kijowem. Codziennie wysyłają tam pociągi z pomocą humanitarną, pomagając też lokalnie uchodźcom, którzy przyjeżdżają do Warszawy. Pilnie muszą więc tworzyć tysiące miejsc noclegowych, co oznacza tysiące kołder, poduszek, nie wspominając o łazienkach i artykułach sanitarnych. My to wszystko możemy zorganizować – i organizujemy w błyskawicznym tempie.

Czyli nie mniej niż wsparcie materialne przydaje się tu biznesowe know-how?

Oczywiście; na przykład w Przemyślu otworzyliśmy profesjonalny punkt recepcyjny w starej hali Tesco, gdzie uchodźcy mogą się przespać, wykąpać i zarejestrować się w normalnych warunkach. Teraz biznes wspólnie z władzami lokalnymi chce wprowadzać podobne rozwiązania, na wzór Przemyśla, w kolejnych miastach przy granicy. Zorganizowaliśmy także stałe kanały transportowe, w czym pomagają nasze firmy logistyczne – rozwozimy po Polsce ogromną liczbę uchodźców, w tym dzieci z Ukrainy. Stworzyliśmy też w przekazanych nam przedszkolach i szkołach 12 domów dziecka dla ok. dwóch tysięcy dzieci, które dostaną tam pełną opiekę. Na bieżąco koordynuję te działania i widzę, że ich skala – ta masa ludzkiej dobroci – jest wręcz nieprawdopodobna. Na koncie naszej zbiórki na wsparcie dla Ukrainy mamy już 2,5 miliona złotych. Aż 500 tys. zł wpłacił Aflofarm, a 200 tys. zł dał InPost. Dodatkowo poza pomocą finansową każda z firm daje też warte setki tysięcy złotych produkty i usługi.

Bardzo szybko zdecydowaliście się na koordynację działań pomocowych. Czy był to efekt lekcji z pierwszej fali pandemii, która też wywołała mobilizację biznesu?

Przede wszystkim był to efekt bardzo wielu zapytań z naszych firm, które chciały wiedzieć, co się dzieje i jak mogą pomóc. Jako organizacje biznesowe mamy członków w wielu miejscach, co teraz bardzo pomaga. Na przykład punkt recepcyjny w Przemyślu udało nam się otworzyć tak sprawnie dzięki aktywności szefa i właściciela firmy Kazar, Artura Kazienko, który przekazał też 500 par butów dla ukraińskiego wojska. Z kolei inna firma członkowska, G 2A, która handluje grami, wyłączyła serwis dla kilkuset tysięcy graczy z Rosji i Białorusi i dała komunikat „War is no game”.

Biznes mocno wspiera państwo w pomocy dla Ukrainy, a czy sam potrzebuje tu wsparcia? Coraz częściej eksperci mówią o  potrzebie ulg podatkowych.

Przygotowaliśmy i wysłaliśmy już do rządu całą listę postulatów. Wymieniliśmy tam wszystkie działania, które zdaniem przedsiębiorców powinny być szybko podjęte.

Co jest najpilniejsze?