Jego życiem rządziły paradoksy: producent utopijnego „Imagine" i „Happy Xmas (War Is Over)" Johna Lennona był owładnięty obsesją narkotyków, alkoholu, broni palnej i władzy.
Phil Spector urodził się w Bronksie w rodzinie żydowskich emigrantów z Ukrainy. Zaczynał w szeregach The Teddy Bears. Nagrywał The Ronettes („Be My Baby"), The Crystals, Tinę i Ike'a Turnerów, a także pierwszą bożonarodzeniową piosenkę rockandrollową „Christmas (Baby Please Come Home)" w wykonaniu Darlene Love (The Blossoms). Śpiewała też „He's A Rabel".
Phil zwrócił jej uwagę rewolucyjnym podejściem do produkcji nagrań. W przeciwieństwie do innych rejestrował najpierw muzykę, potem chórki i śpiew. Nawiązujący do Wagnera efekt „ściany dźwięku" polegał na szerokim i przestrzennym zapisie muzyki, często z orkiestrą. Intrygował też ekscentrycznym wizerunkiem w stylu brytyjskich bigbitowców.
Marzenie o nagrywaniu z The Beatles spełnił, gdy grupa była w rozpadzie. Wbrew McCartneyowi dodał na płycie „Let It Be" orkiestrowe aranżacje. Z tych samych powodów fani Leonarda Cohena odrzucili „Death of a Ladies' Man". Ale wyprodukował najlepszy album Harrisona „All Thing Must Pass", Lennonowskie „Plastic Ono Band" i „The End Of The Century" The Ramones.
Z czasem władczo przerywał nagrania, a obecność pistoletu w studio paraliżowała artystów. Psychotyczny wizerunek podkreślały dziwne peruki po wypadku samochodowym, który zmasakrował głowę.
