Kuchnia dyplomacji

Rzeczpospolita: 21 marca tylko we Francji, spośród wszystkich krajów uczestniczących w projekcie, więcej restauracji weźmie udział w inicjatywie Smaki Francji (Gout de France) niż w Polsce. Czym tłumaczyć takie zamiłowanie nad Wisłą do francuskiej kuchni?

Pierre Lévy: Nasze narody łączy głęboka przyjaźń i zamiłowanie do dobrej kuchni, to jasne. Ale Polacy żyją też coraz lepiej, coraz więcej podróżują, poszukują nowych doznań – również kulinarnych. My chcemy ich przekonać, że kuchnia francuska jest przystępna, że to oferta na każdą kieszeń. Bo wciąż wielu Polaków ta kuchnia onieśmiela.

Weźmy francuskie wina: nieraz widzę, jak ludzie mają trudności z ich wyborem. Na etykiecie jest bowiem kontrolowane oznaczenie pochodzenia, szczep, nazwa posiadłości i rok zbiorów.

Wtedy staram się pomóc.

Także sieci francuskich hipermarketów, które bardzo rozwinęły się w Polsce, oferują pod własną marką produkty regionalne z Francji, wprowadzając w ten sposób po przystępnych cenach nowych smakoszy w przebogaty świat naszych serów czy wyrobów garmażeryjnych.

Organizując Gout de France, kierowaliśmy się podobną filozofią. W tym dniu francuski zestaw dań będzie serwowało w Polsce ponad 130 restauracji. Ich lista jest dostępna na stronie internetowej ambasady. Znajdziemy wśród nich zarówno te najbardziej wykwintne, jak i dużo skromniejsze. Część z nich na co dzień w ogóle zresztą nie specjalizuje się w daniach francuskich. Chcemy też, aby nasze kultury prowadziły ze sobą dialog. Dlatego w potrawach serwowanych przy okazji naszej imprezy znajdziemy polskie akcenty, typowo polskie produkty.

Na czym polega wyjątkowość francuskiej kuchni?

Jej sekret tkwi w niezwykłym połączeniu dań i win, subtelności w doborze produktów sezonowych, ale także unikalnej atmosferze, w jakiej podaje się dania. Dobrze pamiętam, kiedy w 1971 r. zdałem maturę i ojciec zaprosił mnie do Taillevent, jednej z najsłynniejszych restauracji w Paryżu. Matka dołączyła do nas dopiero przy deserze, bo ojciec chciał, aby to był wieczór dwóch mężczyzn, symboliczne wprowadzenie w dorosłość. Tamten wieczór pamiętam znacznie lepiej niż samą maturę.

Ma pan za sobą niezwykłą karierę dyplomatyczną. Jak porównałby pan dania serwo- wane na Kremlu, w Białym Domu czy u królowej brytyjskiej z francuską kuchnią?

Nie chcę tu spowodować jakiegoś incydentu dyplomatycznego (śmiech). Ale na Quai d'Orsay (siedziba francuskiego MSZ – red.), w Pałacu Elizejskim serwuje się wyjątkowe dania! Także w Ambasadzie Francji w Warszawie mamy świetnego francuskiego kucharza. W XVII-wiecznym traktacie, na który się natknąłem, ówczesny minister pisze, że ambasador powinien mieć dwóch kluczowych współpracowników: szyfranta i kucharza. Szyfrantów dziś już nie potrzebujemy, ale kucharz ma strategiczne znaczenie, aby przyciągnąć gości.

We francuskiej kuchni lubi pan wszystko?