Dom Zawiszy Czarnego

— Grant który udało nam się pozyskać z Narodowego Instytutu Dziedzictwa nie jest grantem inwazyjnym. Nie będziemy dysponowali środkami na wykopaliska. Archeologia zna różne techniki rozpoznania terenu, na przykład poszukiwania powierzchniowe, szczególnie sprawdzające się w okresie wczesnowiosennym, kiedy na polach ornych, w wyniku procesów mrozowych oraz działalności rolniczej pojawiają się zabytki.

Naukowcy sięgną także po zdjęcia lotnicze, które umożliwię dokładną analizę morfologii terenu. W interesujących miejscach zostaną przeprowadzone badania z użyciem aparatury elektrooporowej, podobne do tych, które stosowano w poszukiwaniu „złotego pociągu" koło Wałbrzycha.

W XIV i XV w. siedzibami możnowładców często były gródki, ich ślady pozostały w wielu miejscach dawnego województwa sandomierskiego. Informacja od mieszkańców, pochodząca choćby z przekazów rodzinnych, że gdzieś w Garbowie znajdowało się wzniesienie czy kopiec, mogłaby naprowadzić archeologów na miejsce, gdzie znajdował się dom Zawiszy Czarnego.

Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima, występujący w łacińskich kronikach jako Zawissius Niger de Garbow, zginął z rąk tureckich w czerwcu 1428 w twierdzy Golubac, jej ruiny znajdują się we wschodniej Serbii na prawym brzegu Dunaju. Zawisza był także sprawnym dyplomatą, reprezentował króla Władysława Jagiełłę podczas Soboru w Konstancji w latach 1414-1418.

—pap, Nauka w Polsce