Pozostał cały szereg praktycznych kroków, które trzeba wykonać. To wszczęcie śledztwa umorzonego w 2004 roku, odtajnienie jego materiałów i w końcu uznanie zabitych za ofiary represji i ich rehabilitacja. Konieczna jest zmiana kwalifikacji tej zbrodni z przekroczenia pełnomocnictw ludzi z NKWD, co jest po prostu kpiną, na zbrodnię wojenną. Czy to się wydarzy? To jest wielkie pytanie.

[b]A jak pan się odnosi do stwierdzenia, że przez publiczne przyznanie się do tej zbrodni i te wszystkie pozytywne działania, do których dochodzi między Polską i Rosją, nastąpiła „moralna rehabilitacja” i właśnie dlatego rehabilitacja prawna ofiar nie jest potrzebna? Że nie warto o to kruszyć kopii?[/b]

Rehabilitacja moralna to rzeczywiście bardzo dużo, ale ciągle nie wystarczy. Ten proces pojednania bezwzględnie musi się opierać także na prawnej ocenie zbrodni. Pamiętajmy jednak, że kluczową sprawą jest świadomość mas i w tym kontekście szalenie ważny jest film Andrzeja Wajdy. On powinien być pokazany jeszcze raz, i to już nie na kanale Kultura, ale np. w naszym programie drugim, w masowej telewizji. Owszem, to, co mówią politycy, jest ważne i ma wpływ na to, co myślą ludzie. Ale proszę mi wybaczyć: od wspólne- go pochylenia nad mogiłami jest jednak daleko do świadomości społeczeństwa. Należy – i dobrze, że to już się dzieje – mówić o odpowiedzialności NKWD i politbiura, weryfikować katyńskie kłamstwa, mówić społeczeństwu prawdę. Niezbędna jest jednak ocena prawna, a nie tylko moralna.