Na progu kampanii partie rzuciły się do produkcji telewizyjnych reklamówek. Platforma ustami zwykłych ludzi opowiada, co się w Polsce zmienia.

Bohaterowie zaprezentowanych w piątek dwóch najnowszych spotów (jeden zaczyna się od pokazania obwodnicy Kraśnika, drugi – od stadionu w Puławach) zastrzegają jednak, że tempo zmian mogłoby być lepsze. – Jest krok naprzód, choć mógłby być większy – mówi jeden z nich.

– Wiadomo, że nie na wszystko wystarczy pieniędzy, ale nie od razu Polskę zbudowano – dodaje bohaterka drugiej reklamówki. Ale główne przesłanie brzmi: "coś się zmienia".

Będą następne

– Nasza akcja "Polska w budowie" informująca o dokonaniach rządu i samorządów pod wodzą PO trwa, a te spoty się w nią wpisują – mówi Paweł Olszewski, rzecznik prasowy klubu Platformy. I dodaje, że będzie jeszcze kilka następnych.

Czy akcja zachęci wyborców do głosowania na PO?

– Takie spoty nie przekonają osób niezdecydowanych ani przeciwników Platformy – uważa dr Robert Alberski, politolog z Uniwersytetu Wrocławskiego. – Za to jej zwolennikom dają do ręki argumenty do dyskusji w gronie znajomych, że warto na nią głosować, bo przecież coś robi. Poza tym nieładnie jest się samemu chwalić. Lepiej, żeby zrobili to sami obywatele.

Rodem z PRL?

Według Alberskiego kampania "Polska w budowie" jest nieco spóźnioną odpowiedzią na lipcową akcję PiS "Słowa prawdy", w której zwykli ludzie (grani przez aktorów) wylewają swoje żale na rząd i mówią "Panie premierze Tusk, panu już dziękujemy".

– Ale jak na początek kampanii PO jest to wręcz podręcznikowe otwarcie – ocenia dr Alberski. – Na przekonywanie niezdecydowanych przyjdzie jeszcze czas, w debatach i spotkaniach bezpośrednich.

Jednak specjalista od marketingu politycznego dr Wojciech Jabłoński z Uniwersytetu Warszawskiego uważa, że najnowsze reklamówki PO utrzymują się w poetyce lat 50. i 70. minionego stulecia.

– Strasznie się tego słucha. Najwyraźniej politycy wychowani w czasach komuny nie są w stanie oderwać się od języka z lat swojej młodości, kiedy Polska była w budowie – ironizuje Jabłoński. – I tak samo jak w PRL bohaterami są tzw. zwykli ludzie, bo sama partia przecież nie da rady. Każda epoka potrzebuje swojego Birkuta.

Zwykli ludzie – według Jabłońskiego – są też w reklamówkach rodzajem parawanu, za którym chowają się coraz bardziej zgrani politycy.