Na ścianach jednego z najstarszych kościołów stolicy pojawiły się karty z szachownicą.

– To znaczki, dzięki którym wiemy, jaki fragment kościoła jest fotografowany. Później posłużą nam do łączenia skanów i do orientacji współrzędnych geodezyjnych – tłumaczy Dariusz Bogacz z Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

Laserowe „zdjęcia" wykonywane są specjalną kamerą w technice 3D. Widać na nich każde wypukłość, pęknięcie, nierówność.

Wczoraj specjaliści z Narodowego Instytutu Dziedzictwa pracowali w podziemiach świątyni. Skanowanie ścian kościoła ma zakończyć się w tym tygodniu. Później wszystkie zdjęcia zostaną połączone w komputerze w całość.

– Dzięki nim będziemy wiedzieć, jak głębokie są fundamenty, jak grube są mury świątyni oraz jej stropy – wyjaśnia ks. Jacek Siekierski, rektor akademickiego kościoła. – Poznamy też wszystkie uszkodzenia, których nie można dostrzec gołym okiem.

Skan 3D zostanie przekazany do Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków.

– Obraz umożliwi identyfikację wszystkich pęknięć murów budowli, a tym samym możliwość podjęcia działań konserwatorskich – dodaje Dariusz Bogacz.

– Pozwoli także na pełną dokumentację zabytków kościoła, m.in. malarstwa, fresków, elementów wyposażenia – dodaje Dagmara Strzelczyk z urzędu miasta.

Elektroniczna inwentaryzacja ma kapitalne znaczenie dla tej budowli. Dlatego że ten ponadpięciusetletni kościół pęka i się osuwa. Lekko się również przechyla. – Rysy są z każdej strony, ale najwięcej od północnej – pokazuje ks. Siekierski.

Przypomina, że takie problemy świątynia ma od ponad 50 lat, gdy obok budowano

Trasę W-Z. Wówczas skarpę wzmocniono specjalną betonową opaską, co uratowało kościół przed katastrofą. Problemy z pękającymi ścianami wróciły trzy lata temu po remoncie pobliskiej trasy. W 2009 r. w kaplicy bł. Władysława z Gielniowa odpadła część tynku, przez co trzeba było zamknąć tę część świątyni. Po krótkiej renowacji jest już jednak otwarta.