Po raz kolejny obce obiekty naruszyły polską przestrzeń powietrzną. Dlaczego Rosja przekracza „czerwone linie”?

Bo może. A robi to przede wszystkim dlatego, żeby wprowadzić zamieszanie, chaos, osłabiać nasze państwo.

Czy zatem powinniśmy dążyć do uruchomienia art. 5. Traktatu Waszyngtońskiego?

To jeszcze nie jest chyba ten próg.

A jaki będzie? Gdy rakieta spadnie na budynek i zginą ludzie?

Dziury w ziemi nie są powodem, aby tak się stało (aby uruchomić art. 5 – red.). Musimy jakoś z tym żyć.

Czy wlatywanie pocisków do Polski może być przypadkowe, czy to działania intencjonalne?

Jeżeli wleciały trzy pociski, to nie był przypadek.

Czytaj więcej

Rosja przekracza kolejne czerwone linie. Generał wskazuje, co powinna zrobić Polska

W przeszłości w takich sytuacjach Rosjanie zrzucali winę na Ukrainę. Powtarzali, że „to nie ich rakieta, tylko Ukraińców” albo że „lot tych obiektów został zakłócony przez ukraińskie systemy walki elektronicznej”.

Opowiadają bzdury. Pociski manewrujące posiadają układy DSMAC (Digital Matching Area Correlator – red.), które porównują obraz terenu z kamery z cyfrową mapą, aby określić rzeczywiste położenie. Jeżeli dane z GPS zostaną zakłócone, to jest on odcinany od systemu korygującego lot pocisku. Może on oczywiście zmienić tor lotu, ale o kilkadziesiąt metrów, a nie 50 kilometrów.

Te działania wskazują, że Rosja eskaluje napięcie. Kilka dni temu „Rzeczpospolita” ujawniła, że rosyjskie służby planowały działania dywersyjne w pobliżu granicy z obwodem królewieckim. Na ile taki scenariusz byłby możliwy?

Rosjanie mieli udawać Ukraińców i wtargnąć z terytorium Polski do obwodu królewieckiego, prowadząc działania dywersyjne. Potem to zostałoby przez nich przedstawione w taki sposób, że Ukraina chce nas wciągnąć do wojny. Zresztą już dzisiaj widzimy wielką ofensywę z ich strony, że to nie były rosyjskie, tylko ukraińskie pociski.

Czy podobne operacje dywersyjne były realizowane przez rosyjskie służby w ostatnich latach? Wiemy, że nieudolnie próbowano dokonać czegoś podobnego na kilka dni przed wybuchem pełnoskalowej wojny w Ukrainie.

Tak. Ale najbardziej jaskrawym przykładem było zdetonowanie w 1999 r. ładunków wybuchowych w blokach mieszkalnych m.in. w Moskwie i obarczenie odpowiedzialnością Czeczenów.

Rosyjskie służby wykorzystują bardzo niebezpieczne wzory.

A my dajemy się na to łapać. Polskie społeczeństwo w większości niemal od razu zakłada, że wszystkiemu winni są Ukraińcy. Rosjanie poprzez działania dezinformacyjne już zdobyli polskie społeczeństwo, nie używając do tego czołgów. To jest niewiarygodne, jak udało im się nas „wytresować”. Na razie jednak działają głównie poprzez media społecznościowe, agenturę wpływu i polityków, którzy realizują ich narrację, szkodząc Polsce.

To niebezpieczna gra. Ale przecież wiemy, że Rosja nie posiada obecnie odpowiednich sił zbrojnych w obwodzie królewieckim, aby rozpocząć wojnę z państwem NATO.

Dzisiaj nie potrzebują wojska, aby realizować swoje cele.

Czytaj więcej

Prowokacja z dużą liczbą ofiar i zrzuceniem winy na Ukrainę. Ustaliliśmy, co powstrzymało Rosję

A może mówiąc kolokwialnie chodziło tylko o to, aby „przelecieć metalowym prętem po kracie i spowodować zamęt”.

Powoli realizują doktrynę Aleksandra Władimirowa, który był przewodniczącym kolegium doradców wojskowych. Zakłada ona, że przyszłą ofiarę trzeba osłabić, wywołując silny konflikt wewnętrzny. Ten konflikt musi eskalować np. poprzez zamieszki, do poziomu, kiedy państwo zostanie sparaliżowane, a społeczeństwo straci do niego zaufanie. Wtedy będzie można wejść do takiego państwa bez użycia broni. No bo takiego państwa nikt nie będzie bronił. Tym bardziej że wcześniej państwo takie wyprowadzi się ze struktur międzynarodowych: Unii Europejskiej i NATO. Skłóci się z sojusznikami, z Niemcami i Ukraińcami. Na to Rosjanie liczyli w Ukrainie w 2022 r. Wydawało im się, że rozkład tego państwa jest taki jak w 2014 r. Tymczasem Ukraina wyszła z tego paraliżu, zintegrowała się, wzmocniła i dzisiaj jest w stanie skutecznie się bronić.

Czy taki może być długofalowy cel Rosjan, także wobec Polski?

Tak.

Michał Fiszer

Specjalista w zakresie studiów strategicznych. Wykładowca Uniwersytetu Civitas. Zajmuje się zagadnieniami związanymi z lotnictwem w aspekcie powietrznych sił zbrojnych, uzbrojenia, katastrof oraz studiami strategicznymi.
Były pilot samolotów SU-22, instruktor i zastępca dowódcy eskadry. Uczestnik zagranicznych misji wojskowych w ramach ONZ w byłej Jugosławii i w Iraku i Kuwejcie. W latach 1991-1995 pełnił funkcję szefa rozpoznania powietrznego 8 Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Mirosławcu. W późniejszym okresie zajmował stanowisko analityka w Wydziale Rozpoznania Dowództwa Sił Powietrznych.