Ustawa z 16 maja 2019 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza ważne zmiany dotyczące doręczania pism w postępowaniu administracyjnym.

Czytaj też:

Skargę do sądu administracyjnego można już złożyć drogą elektroniczną

Nie tylko w polskiej placówce pocztowej

Zmianie ulegnie art. 57 § 5 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego. W obecnym brzmieniu przepis ten przewiduje, iż termin uważa się za zachowany (między innymi) wtedy, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.

Po wejściu w życie nowelizacji, skutek zachowania terminu nastąpi również w przypadku nadania pisma przed jego upływem w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, a także Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Choć jest to zmiana drobna, ma ona bardzo duże znaczenie praktyczne. Obywatele polscy, przebywający w jednym z państw ze wskazanego obszaru, chcąc nadać terminowe pismo do polskiego organu administracji, nie będą już musieli korzystać z pomocy urzędu konsularnego w celu uzyskania pewności, że termin zostanie zachowany (skutek zachowania terminu zgodnie z art. 57 § 5 pkt 3 k.p.a. dotyczy również przypadku złożenia pisma przed jego upływem w polskim urzędzie konsularnym). Wiele z takich osób zaoszczędzi dzięki temu sporo czasu, wysiłku oraz kosztów, które wiązały się z koniecznością złożenia pisma w tym urzędzie po to wyłącznie aby zapewnić dotrzymanie terminu.

Dzięki wniesionej petycji indywidualnej

Jak wynika z uzasadnienia projektu, ta korzystna zmiana jest skutkiem uwzględnienia wniesionej do Senatu w 2017 roku petycji indywidualnej, w której postulowano wprowadzenie nowelizacji k.p.a. w tym zakresie, tak aby zrównać nadanie pisma w postępowaniu administracyjnym u operatorów pocztowych w państwach Unii Europejskiej z nadaniem w polskiej placówce pocztowej pod kątem zachowania terminu do jego wniesienia. Podobne rozwiązanie funkcjonuje już w polskim systemie prawa, np. w procedurze sądowoadministracyjnej (art. 83 § 3 p.p.s.a.).

Ograniczony zakres wskazania pełnomocnika do doręczeń w RP

Zmianie ulegnie również art. 40 § 4 k.p.a, który obecnie stanowi, że strona niemająca miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej i nie działa za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wskazać w Polsce pełnomocnika do doręczeń, chyba że doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W nowym brzmieniu przesłanka braku miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby strony dotyczyć będzie także Konfederacji Szwajcarskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przez co art. 40 § 4 k.p.a. będzie miał zastosowanie rzadziej, bo wyłącznie do stron mających miejsca zamieszkania, zwykłego pobytu albo siedziby poza wszystkimi ze wskazanych wyżej obszarów.

Przepis przejściowy

Zgodnie z zawartym w art. 2 nowelizacji przepisem przejściowym, do pism pozostawionych w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia albo nadanych przed dniem wejścia w życie ustawy stosować się będzie przepisy k.p.a. w brzmieniu dotychczasowym.

Prezydent podpisał ustawę 6 czerwca 2019 roku. W chwili zamykania dodatku ustawa czekała na opublikowanie w Dzienniku Ustaw. Wejdzie ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Anna Jargut , radca prawny Kancelaria Kochański i Partnerzy