Historia tych konstrukcji sięga lat 60. XX wieku.

Czytaj więcej

Tesla kończy produkcję Cybertrucka w fabryce w Teksasie. To może być całkowity koniec projektu Muska

Historia kopuły Fitzpatricka. Jej twórcą był lekkoatleta

Pierwsze tego typu obiekty powstały w kanadyjskiej prowincji Ontario w 1968 r. W ciągu 10 lat powstało ich tam aż 200. Zostały opracowane przez Kanadyjczyka Johna Fitzpatricka, który w 1972 r. otrzymał na nie patent.

Mężczyzna był jednak nie tylko inżynierem i wynalazcą, lecz także lekkoatletą specjalizującym się w biegach sprinterskich. Uczestniczył w IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r., w których zajął piąte miejsce w biegu na 200 m.

Czytaj więcej

Kamery w nowym OPP wychwycą cwanych kierowców. Zjechanie z odcinka pomiarowego wcześniej i tak skończy się mandatem

Kopuły Fitzpatricka są w Polsce wykorzystywane przez GDDKiA

Obecnie kopuły Fitzpatricka są powszechne w wielu krajach świata jako magazyny soli wykorzystywanej do oczyszczania dróg ze śniegu i lodu. W Polsce ich głównym użytkownikiem jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. W jej posiadaniu, według stanu na 2 listopada 2026 r., jest 288 magazynów soli. Należy jednak zaznaczyć, że nie wszystkie one znajdują się w kopułach Fitzpatricka.

Czytaj więcej

Gminy wystawiły tablice z informacją dla imigrantów z miast. Konflikt rolników z „mieszczuchami” narasta

Wyjątkowa konstrukcja kopuły Fitzpatricka

Kopuła Fitzpatricka ma charakterystyczny kształt. Jest stożkowatą, 20-stronną konstrukcją opartą na betonowych fundamentach. Dzięki swojemu opływowemu kształtowi nie gromadzi się na niej śnieg i nie jest narażona na konsekwencje silniejszych podmuchów wiatru. Ponadto kopuła posiada drewnianą konstrukcję, która zapewnia przechowywanej wewnątrz soli odpowiednio niską wilgotność. W efekcie sól nie zbryla się i może być bez problemu wykorzystywana w czasie zimy przez pługopiaskarki.

Ponadto konstrukcje kopuły Fitzpatricka są lekkie i tanie w budowie. Ich średnica zazwyczaj wynosi ok. 30 m, a wysokość ok. 15 m. Największe mogą mieć jednak średnicę sięgającą 41 m i wysokość wynoszącą nawet 18 m. Pozwalają na przechowywanie do 7 tys. ton soli. Dzięki tak dużym rozmiarom w ich wnętrzach bez problemu mogą operować ładowarki i samochody ciężarowe.