Multisceniczne imperium dla Słobodzianka

Czy eksperyment z połączeniem wyjdzie na dobre teatrom, zespołom aktorów i samym odbiorcom sztuki? Już dziś słychać głosy krytyczne i wątpiące. Nominacja dla Słobodzianka budzi kontrowersje. Bo urzędnicy wybrali go w konkursie, mimo że faworytem aktorów Dramatycznego był reżyser Paweł Łysak.

Władze stolicy przekonała koncepcja, według której Dramatyczny, scena z chlubną historią (Holoubek, Zapasiewicz),  powinien teraz „łączyć poszukiwania warsztatowe z praktycznym uprawianiem teatru w oparciu o dramat współczesny", podejmować działania „egzorcyzmujące demony przeszłości, terapeutyzujące lęki współczesności i poszerzające przestrzeń wolności, budujące społeczeństwo wolne od uprzedzeń, otwarte i światłe" – jak napisał Tadeusz Słobodzianek w  ofercie konkursowej. A ratusz podszedł do sprawy czysto finansowo. Jemu chodzi o „zmniejszenie kosztów zarządzania, zwiększenie efektywności pracy zespołu artystycznego, racjonalizację pracy pracowni teatralnych i struktury organizacyjnej uwzględniającej aktualne potrzeby teatru" – czytamy w uzasadnieniu uchwały, którą w środę mają przegłosować radni. Dzięki połączeniu scen możliwy będzie remont sceny w Pałacu Kultury.

– Remont możliwy jest także  bez połączenia. Więc to akurat argument absurdalny – oceniają radni, którzy są przeciwni oddawaniu Słobodziankowi tak dużej władzy. Obawiają się, że Dramatyczny stanie się po prostu jednym wielkim laboratorium. I zamiast różnicować warszawskie sceny – urzędnicy doprowadzą do tego, że wszędzie będzie grane wszystko, „byleby się sprzedawało".