4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Szpiegowskie marzenie Jonathana Pollarda
Jonathan Pollard od dziecka marzył, by zostać agentem. Gdy praca w amerykańskim wywiadzie przestała mu wystarczać, sam zgłosił się do izraelskich służb. Więcej szkód Ameryce wyrządził tylko Edward Snowden.
Skazany za szpiegostwo na rzecz Izraela Jonathan Pollard spędził 30 lat w amerykańskim więzieniu. Dla niektórych Izraelczyków jest bohaterem, inni wypominają mu, że patriotyzm jest tylko fasadą, za którą kryje się żądza pieniądza
W grudniowy wieczór 2020 r. na płycie lotniska Ben Guriona w Tel Awiwie wylądował prywatny odrzutowiec należący do przyjaciela Beniamina Netanjahu, miliardera Sheldona Adelsona. Z maszyny wyszedł przysadzisty brodaty mężczyzna oraz starsza kobieta w płaszczu i futrzanej czapce. U podnóża schodów na parę czekał już izraelski premier. Jonathan Pollard po dotknięciu stopami ziemi upadł na kolana i ją ucałował. To samo zrobiła jego żona. Następnie mężczyzna wyrecytował krótką modlitwę. „Jesteś w domu. Możesz zacząć życie od nowa, na wolności i w szczęściu" – powiedział Netanjahu, wręczając mu izraelski dowód osobisty. Wzruszony Pollard przyznał, że nikt nie może być bardziej dumny z Izraela i jego lidera niż on i żona. „Mamy nadzieję, że będziemy produktywnymi obywatelami tak szybko, jak to tylko możliwe" – zapewnił były szpieg. W ten symboliczny sposób, bez blasku fleszy i fanfar, zakończył się ostatni rozdział historii, która przez blisko cztery dekady była zadrą w relacjach amerykańsko-izraelskich.
Pozostało jeszcze 94% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
