4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Uśmiech pełen mlecznych zębów
Fabuła australijskiego „Babyteeth" debiutującej Shannon Murphy, oparta na sztuce i scenariuszu Rity Kalnejais, nie należy do najoryginalniejszych – chorująca na raka nastolatka poznaje chłopaka narkomana, zakochuje się po raz pierwszy w życiu, a jej rodzice nie od razu są w stanie zaakceptować tego rodzaju związek. Niemniej jednak, sposób w jaki zostaje ona opowiedziana – błyskotliwie, niepatetycznie, z humorem, bez kompleksów także na poziomie formalnym – sprawia, że jest to film wyjątkowo dobry. To również kino na wielu poziomach inne od sztandarowych tytułów sięgających po zbliżoną konwencję, na czele chociażby z niedawnymi obrazami w stylu „Gwiazd naszych wina" (w reżyserii Josha Boone'a z 2014 r.) czy „Earl i ja, i umierająca dziewczyna" (Alfonsa Gomeza-Rejona z 2015 r.), a już przecież o nich mówiono, że różnią się na plus od poprzedników.
Wszystko wydaje się tu na pozór normalne. Anna (Essie Davis), matka głównej bohaterki i była pianistka klasyczna, co rano przyrządza śniadanie. Henry (Ben Mendelsohn, najjaśniejszy punkt obsady), ojciec dziewczyny i psychiatra, przygotowuje się do pracy. Sama Milla (urocza i naturalna Eliza Scanlen) jedzie tymczasem do szkoły. Dzień jak co dzień. Nic nawet przez chwilę nie wskazuje na to, że rodzina mierzy się z nieszczęściem w postaci cierpiącej na nowotwór nastolatki.
Pozostało jeszcze 85% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
