Reklama
Rozwiń
Reklama

Po wielkiej rzezi

Na początku listopada, parę dni przed zawieszeniem broni na froncie zachodnim w 1918 r., na jednej z jego wysuniętych pozycji zginęło dwóch żołnierzy zwiadowców.

Aktualizacja: 28.11.2014 07:04 Publikacja: 28.11.2014 01:04

Po wielkiej rzezi

Foto: Plus Minus

Nie padli jednak od szwabskiej kuli. Zastrzelił ich dowódca, kapitan Henri d'Aulnay-Pradelle. Po co? By wywołać gniew siedzących w okopach Francuzów, poderwać ich do boju i zdobyć Wzgórze 113. Wściekli ludzie wykonali rozkaz, wielu z nich zginęło, ale jeden z atakujących, Albert Maillard, znalazł się niebezpiecznie blisko dwóch trupów i zobaczył, że dostali kulki w plecy. Odtąd jego życie na zawsze zwiąże się z kreaturą Pradellem, który – widząc, co się święci – wpycha żołnierza do ogromnego leja po bombie. Kolejna eksplozja. Maillard dusi się, jest cały zasypany ziemią, wydobywają go spod niej czyjeś miłosierne ręce. To Édouard Péricourt, malarz, dandys, wielbiciel kokainy i młodych chłopców. Za pomoc towarzyszowi broni płaci straszną cenę – szrapnel wyrywa mu pół twarzy, staje się wojennym inwalidą o nieludzkim, odpychającym wyglądzie..

4 zł tygodniowo przez rok !

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.

Kliknij i poznaj szczegóły oferty

Reklama
Plus Minus
Profesor Zbigniew Wójcik. Typowy naukowiec, płomienny publicysta
Plus Minus
„Polska sarmacka. Historia zwykłych ludzi”: Dawna Polska jakiej nie znacie
Plus Minus
„Pisma zebrane. Tom 1. Rousseau – Literatura – Platon”: Eros umarł
Plus Minus
„Prapuszcza. Ostatnie starcie”: Żubr kontra Niedźwiedź
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama