Karol Libelt, XIX-wieczny myśliciel z Wielkopolski łączący cechy romantycznego mesjanisty i filozofa oraz społecznika propagującego pracę u podstaw, uznawany jest za głównego autora polskiego wkładu do „Manifestu Zjazdu Słowiańskiego do Ludów Europy”. Sformułowany on został podczas Wiosny Ludów w 1848 r. i przeznaczony do odczytania na Zjeździe Słowiańskim w Pradze jako wspólne orędzie przedstawicieli narodów żyjących pod panowaniem Habsburgów i Hohenzollernów.