Niektóre trafiają na ruszt rodzinnych roztrząsań, inne lądują pod górą prasowanej bielizny i wtedy już po nich. Ostatnio w związku z 250. rocznicą konfederacji barskiej leżały na wierzchu „Pamiętniki albo historia polska" Jędrzeja Kitowicza, który, nim wdział sutannę, był barskim konfederatem. Kitowicz to autor kultowy, ale zwykle pamięta mu się „Opis obyczajów", podczas gdy „Pamiętniki" uchodzą bokiem, a to przecie pisana krwią i żółcią kronika konfederacji barskiej. A właśnie warszawskie wydawnictwo DiG uraczyło nas „trzecim dziełem" rzeczyckiego proboszcza – „Korespondencją i gazetkami rękopiśmiennymi z lat 1771–1776". Dla mnie to sensacja; wielbicielom autora będzie służyć niczym chrzan do zjedzonej już wprawdzie golonki.