Reklama

Koniec współpracy zwalnia z odpowiedzialności

Przedstawiciel zagranicznej firmy nie odpowiada za jej rozliczenia po wygaśnięciu umowy

Publikacja: 06.12.2011 07:14

Reklama

Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygnatura akt III SA/Wa 183/11).

Zgodnie z art. 15 ust. 7 ustawy o VAT przedstawiciela podatkowego muszą ustanowić firmy, które zarejestrowały się w Polsce jako podatnicy VAT, ale nie posiadają tu siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności ani stałego miejsca zamieszkania. Ten obowiązek dotyczy podatników z krajów spoza Unii Europejskiej.

Przedstawiciel odpowiada solidarnie z podatnikiem, którego reprezentuje, za jego zobowiązania w VAT. To zabezpieczenie dla fiskusa na wypadek kłopotów z zagranicznym przedsiębiorcą.

Czy ta odpowiedzialność ustaje po rozwiązaniu umowy? Izba Skarbowa w Warszawie uznała, że nie (interpretacja nr IPPP3/443-627/10-2/SM). Podkreśliła, że zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa (z chwilą gdy dojdzie do określonego w ustawie zdarzenia) i trwa aż do momentu przedawnienia. Do tego też momentu (także po rozwiązaniu umowy) przedstawiciel będzie ponosić odpowiedzialność solidarną za zobowiązania powstałe w trakcie trwania tej umowy.

Przedstawiciela muszą mieć firmy, które nie posiadają w Polsce siedziby

Reklama

Spór trafił do sądu. – Z art. 15 ust. 9 ustawy o VAT wyraźnie wynika, że odpowiedzialność dotyczy aktualnego, a nie byłego przedstawiciela – argumentował doradca podatkowy Piotr Baraniak reprezentujący spółkę Polfinans, będącą w tej sprawie przedstawicielem podatkowym.

– Użyto w nim sformułowania „którego reprezentuje", a nie „którego reprezentował". Jeżeli za zobowiązania miałby odpowiadać też były przedstawiciel, należało zawrzeć w ustawie o VAT precyzyjną normę prawną. Przykładowo, jest taka w art. 115 § 2 ordynacji podatkowej, gdzie rozciągnięto odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki osobowej na jej byłego wspólnika. Tego typu regulacji nie ma jednak w ustawie VAT w stosunku do przedstawiciela podatkowego – wyjaśniał.

WSA przyznał mu rację. Nie zgodził się z tezą fiskusa, że odpowiedzialność byłego przedstawiciela podatkowego trwa aż do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.