Taka możliwość została wyraźnie zapisana w art. 673 § 3 wprowadzonym do kodeksu cywilnego od 10 lipca 2001 r. Sąd Najwyższy w uchwale z 21 grudnia 2007 r. podjętej w składzie siedmiu sędziów uznał, że dopuszczalne było wypowiedzenie terminowej umowy najmu lub dzierżawy w wypadkach w niej przewidzianych, także wówczas gdy umowa zawarta została przed tym dniem. Uchwała (sygn. III CZP 74/07) jest odpowiedzią na pytanie prawne rzecznika praw obywatelskich.
Kwestia ta, a odnosi się ona także do najmu mieszkań, budziła liczne kontrowersje.
Przed wprowadzeniem do k.c. wskazanego przepisu wyraźnie przewidziana była tylko możliwość wypowiedzenia umowy najmu i dzierżawy na czas nieoznaczony
, tj. bezterminowej. Było to podstawą do formułowania twierdzeń, że takie umowy nie mogą być wymawiane wcześniej, nawet jeśli strony taką możliwość same w umowie zapisały, chyba że najemca czy dzierżawca zalega z czynszem.
Za taką interpretacją art. 673 k. c. miał przemawiać interes obu stron: umowa na czas określony daje właścicielowi gwarancję stałych dochodów w postaci czynszu, a dzierżawy i najemcy – pewność, że będzie mógł przez określony czas korzystać z lokalu, gruntu itd., że poczynione nakłady mu się opłacą. Istnienie zakazu wypowiadania tego rodzaju umów terminowych potwierdził też w kilku wyrokach i uchwałach SN. Zapadały jednak przed nim także orzeczenia oparte na odmiennym założeniu. Nie było też zgodności w nauce prawa.
