Torquay - miasto na angielskiej Rivierze", gdzie przyszła na świat jako Agatha Mary Clarissa Miller, organizuje z okazji rocznicy 10-dniowy festiwal pełen wydarzeń literackich, teatralnych i turystycznych atrakcji.
Jej książki, tłumaczone na ponad sto języków, nadal biją rekordy powodzenia. Pierwsza powieść Tajemnicza historia w Styles" ukazała się w 1920 roku ". Agatha napisała ją, bo założyła się z siostrą, że potrafi stworzyć książkę z intrygą kryminalną . Po raz pierwszy pojawił się też w niej detektyw Hercules Poirot. Od początku autorka chciała, by była to indywidualność o nieprzeciętnej inteligencji, jak Sherlock Holmes.
Pragnęła być dobrą autorką, ale nawet po kilkudziesięciu latach nie uważała siebie za pisarkę z prawdziwego zdarzenia: „Pisałam różne rzeczy, owszem – powieści, opowiadania . Ukazywały się drukiem i pomału przywykałam do myśli, że mogę na nie liczyć jako na stałe źródło dochodów. Kiedy jednak w formularzach dochodziłam do rubryki: „zawód", nieodmiennie umieszczałam tam uświęcone tradycją: „przy mężu". Byłam kobietą zamężną, taki miałam status i takiż zawód. A przy okazji pisywałam książki. Nigdy nie określałam własnego pisarstwa mianem kariery zawodowej. Kariera – toż to czysty absurd!" – wyznawała w „Autobiografii".
Była trzecim dzieckiem Angielki Clary z domu Boehmer i Amerykanina Frederica A. Millera. W młodości zdobywała tradycyjne wykształcenie, ucząc się śpiewu, muzyki, rysunku w rodzinnym mieście i w Paryżu. Tuż po wybuchu I wojny światowej podjęła pracę w Ochotniczym Komitecie Pomocy najpierw jako pielęgniarka. Miała 24 lata , gdy wyszła za mąż za młodego lotnika- Archibalda Christie. Początkowo szczęśliwe małżeństwo po kilkunastu latach zakończyło się rozwodem. Mąż nie mógł znieść załamania nerwowego Agathy po śmierci jej matki. Zażądał rozwodu w dniu urodzin ich córki Rosalindy, tłumacząc: „Nie znoszę, jak ktoś jest chory i nieszczęśliwy. Smutek wszystko psuje". Potęgujący się kryzys psychiczny był wcześniej przyczyną tajemniczego zaginięcia Agathy; w 1926 roku . przez jedenaście dni ukrywała się w hotelu, zameldowana pod fałszywym nazwiskiem, o czym szeroko rozpisywała się prasa, ale ona sama nigdy nie była skłonna publicznie wyjaśnić tej zagadki.
Po rozwodzie z pierwszym mężem pisarka wyruszyła w wielką podróż na Bliski Wschód, gdzie poznała swojego drugiego męża, archeologa Maxa Mallowana (jeździli potem wspólnie na wykopaliska do Syrii i Iraku). Efektem tej podróży była także książka „Morderstwo w Orient Expressie".
