Naukowiec, doktor fizyki, został w 1946 r. pozbawiony profesury na Uniwersytecie w Buenos Aires po dojściu do władzy w Argentynie dyktatora Juana Perona. Odtąd poświęcił się głównie pisarstwu.
Jego pierwsza powieść , "Tunel" , ukazała się w 1948 roku. Kolejne dzieła wychodziły regularnie w trzynastoletnich odstępach: "O bohaterach i grobach" (1961), "Abaddon - anioł zagłady" (1974), "Pisarz i jego zmory" (1987).
Na przełomie lat 70. i 80. ubiegłego stulecia uczestniczył w ruchu opozycyjnym przeciwko czterem kolejnym dyktaturom wojskowym i stanął na czele komisji zajmującej się zbieraniem danych o "osobach zaginionych", jak określano ofiary dyktatury, których okoliczności śmierci nie zdołano ustalić.
W roku 1984 otrzymał za całokształt twórczości prestiżową hiszpańską Nagrodę Cervantesa, a w 1987 r. francuską Legię Honorową.
Ernesto Sabato zmarł w swym domu w argentyńskim mieście Santos Lugares wskutek komplikacji zdrowotnych po przebytym bronchicie. Na 1 maja przygotowywano jego benefis na targach książki w Buenos Aires.
