Rozmowa z profesorem Zdzisławem Krasnodębskim

W polskiej dyskusji o polityce zagranicznej mamy do czynienia z dwoma radykalnie różnymi opowieściami o polskiej pozycji w świecie. Pierwsza to ta serwowana przez Donalda Tuska i ministra Sikorskiego o skokowym wzroście polskiej pozycji w świecie, końcu kompromitacji, wielkim uznaniu, jakie do nich dociera. Druga to to, co mówi pani Anna Fotyga i inni z tej strony – o upadku prawdziwego znaczenia Polski, o pozorowaniu naszego znaczenia. Jaka jest prawda?

Warto jeszcze dodać, że ta pierwsza opowieść pojawia się także w głosach takich osób jak Edward Lucas w „The Economist" czy w prasie niemieckiej. Chociaż często jest to odbiciem polskich przyjaźni autorów, a nie wynikiem oceny.