Bogusław Chrabota: Maciej Berek to szansa na normalizację w Trybunale Konstytucyjnym

Na kwestię delegowania Macieja Berka do Trybunału Konstytucyjnego można patrzeć z wielu perspektyw. Idealiści powiedzą, że to kolejny gwałt na konstytucji, bo do sądu konstytucyjnego trafia aktywny polityk, a nie niezależny autorytet prawniczy. Ale lojaliści obecnego układu rządowego spojrzą na sprawę inaczej; dla nich Maciej Berek to próba wyrwania TK z układu partyjnego wpływu zbudowanego przez Prawo i Sprawiedliwość, słusznie skądinąd przypominając obrażające ducha konstytucji czysto polityczne nominacje Julii Przyłębskiej, Stanisława Piotrowicza i Bogdana Świeczkowskiego. Są jeszcze pragmatycy, którzy podnoszą argument skuteczności; godziliby się na Berka, gdyby to personalne wskazanie miało szansę przejść przez niezbędne procedury i przeważyć na rzecz normalizacji sytuacji w TK. Dla nich liczy się efektywność ruchu premiera Tuska, a nie akademickie rozważania, czy Maciej Berek mieści się w definicji idealnego kandydata na sędziego TK, czy nie.