Ustawa przedstawia ramy prawne zaleceń władz centralnych dla samorządów i sektora rolno-spożywczego dotyczące zwiększenia produkcji żywności, ale nie informuje dokładnie, jak to ma wyglądać w praktyce — pisze Reuter. Nowy akt prawny przewiduje ochronę gruntów rolnych przed wykorzystywaniem ich do innych celów, ochronę zasobów plazmy zarodkowej i zapobieganie marnotrawstwu.
Czytaj więcej
Kilogram kawy robusta kosztuje ponad 4,2 dol. Tylko w miesiąc zdrożał 17 proc., a w rok ok. 66 pr...
Rząd centralny i władze prowincji odpowiadają za włączenie kwestii bezpieczeństwa żywnościowego do swych planów gospodarczo-rozwojowych, mają zapewnić, by zaopatrzenie w artykuły żywnościowe było najważniejsze. Partia będzie kierować realizacją strategii narodowego bezpieczeństwa żywnościowego, „stawiającej Chiny na pierwszym miejscu” poprzez umiarkowany import i wykorzystywanie postępów w nauce i technologii w zwiększaniu produkcji — głosi ustawa. „Będzie przestrzegana zasada przechowywania ziarna i używania technologii mających zwiększać produkcję dla zapewnienia podstawowej samowystarczalności podstawowych zbóż i absolutnej samowystarczalności podstawowych ziaren do celów spożywczych”. Ustawa przewiduje utworzenie krajowego zbożowego planu interwencyjnego i systemu monitorowania bezpieczeństwa żywnościowego. Także „wzmocnienie międzynarodowej współpracy w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego i pozwoli międzynarodowemu handlowi zbożem na odgrywanie swej roli”. Nie wyjaśniono tylko, jak to ma wyglądać.
Ustawa bez wpływu na produkcję żywności
Ustawę przyjęto po 6 miesiącach od pierwszego czytania projektu ustawy, bo władzom zależało na rozwiązaniu wszystkich problemów ograniczających dotychczas produkcję żywności w kraju, który przeżywał klęski głodu: niedoboru gruntów ornych i wody, braku siły roboczej i technologii wykorzystywanych w rolnictwie.
Chiny rozszerzyły definicję zbóż gruboziarnistych o proso, owies, sorgo, jęczmień, grykę, fasolę mung i ziemniaki. Do zbóż zaliczono pszenicę, ryż, kukurydzę i soję.
