Polański: Ścigany i pożądany ****

Zenovich nie interesuje, co wówczas się zdarzyło. Nie podważa reputacji dziewczyny, która przyznała, że autor „Noża w wodzie” nie był jej pierwszym mężczyzną. Nie próbuje też usprawiedliwiać dojrzałego, 44-letniego mężczyzny, który nie uchylał się od przyznania się do winy. Interesuje ją przede wszystkim proces, który natychmiast stał się medialnym spektaklem na światową skalę.

Jego główną gwiazdą był sędzia Laurence J. Rittenband specjalizujący się w sprawach ludzi show-biznesu. To on m.in. rozwodził Elvisa Presleya i dociekał ojcostwa Cary’ego Granta. Kochał błysk fleszy, brylował na konferencjach prasowych. Jak mówi w filmie jeden z dziennikarzy, nie wahał się zapytać go, jaki wyrok byłby najbardziej medialny.

Polańskiego bronił adwokat Douglas Dalton, a oskarżał surowy mormon Roger Gunson (dlatego, że tylko on w prokuratorze nie sypiał z nieletnimi – wyjaśnia żartobliwie jeden z jego kolegów). Obaj po latach wypowiadają się w filmie. Przedstawiają pokrętne działania sędziego, mówią o jego uprzedzeniu do Polańskiego. Gunson stwierdza nawet, że nie dziwi się ucieczce reżysera do Europy.

Na kanwie opowieści o Polańskim Zenovich przedstawia wielopłaszczyznowy obraz Stanów Zjednoczonych lat 70. XX w. To kraj, w którym mimo sukcesów artystycznych („Dziecko Rosemary”, „Chinatown”), dramatycznych przeżyć osobistych (zabójstwo ciężarnej żony i przyjaciół) Polański zawsze był uważany za intruza.

[i] USA, W. Brytania 2008, reż. Marina Zenovich[/i]