Robert De Niro senior (1922-93) był malarzem, którego autorzy filmu sytuują obok Jacksona Pollocka i Willema de Kooninga. Problem w tym, że nie został należycie doceniony za życia – ta opinia powraca w wielu opowieściach o tym artyście. Inspiratorem powstania filmowego portretu był jego syn – wybitny aktor. Mówi on między innymi o tym, że czuje się w obowiązku, by pamięć o ojcu i jego twórczości przekazać swoim dzieciom. Gnębi go - co ujawnia niemal na końcu swej opowieści - że nie wykorzystał i nie docenił w pełni wspólnie spędzonego czasu....

- Uważam go za wielkiego artystę – mówi aktor.

Jego słowa potwierdzają krytycy sztuki i znajomi występujący w filmie. Przypominają, że w latach 40. ubiegłego wieku Robert De Niro Senior uczył się sztuki malarskiej w nowojorskiej szkole Hansa Hofmana. Z sukcesami, bo szybko odnalazł swoją artystyczną drogę. Należał do ruchu abstrakcjonistów, choć potem jego malarstwo ewoluowało. Jednym z jego największych sukcesów była wystawa w Art of the Century w 1945 roku.

Na początku obrazy były cenione przez krytyków sztuki i publiczność. Później tworzył na uboczu głównych nurtów, pozostając idealistą, czyli – nie dostosowując się do fali, która mogłaby go ponieść i ulżyć finansowym troskom.

Występujący w filmie pamiętają go jako pełnego energii faceta z rewelacyjnym poczuciem humoru. Kochającego muzykę, świetnego tancerza. Widzowie zobaczą jego zdjęcia młodego przystojnego, roześmianego mężczyzny z kędzierzawą czupryną i dojrzałego mężczyzny urodą przypominającego sławnego syna.... Fascynował go Paryż do tego stopnia, że lubił uważać się za Francuza. Pisał wiersze i szalał na punkcie Grety Garbo. I nawet traf chciał, że kiedyś spotkał ją w windzie, ale nie starczyło mu śmiałości by się odezwać do uwielbianej aktorki i wyznać, że namalował niejeden jej portret... Ale też cierpiał na depresję i próbował ją leczyć.

Historia, którą opowiada o ojcu Robert De Niro wzbogaca jego portret o jeszcze jeden trudny, osobisty rys.

- Mieliśmy dobre relacje, zawsze sprawdzał się jako ojciec - podkreśla aktor.

Nie było to jednak zawsze tak oczywiste, bo rodzice Roberta rozstali się, gdy miał trzy lata i odtąd nie widywali zbyt często – jak wspomina. Lubili razem chodzić do kina na Chaplina i King Konga, ale ojciec nigdy nie rozmawiał z nim o konflikcie wewnętrznym, który spowodował rozstanie z jego matką. Dziś De Niro przypomina, że w swoich dziennikach ojciec zanotował: „Jeśli Bóg chce bym nie był homoseksualistą, znajdzie dla mnie kobietę, którą pokocham, i która pokocha mnie".

Wyjechał do Francji, gdy Robert miał 17 lat. I pisał stamtąd listy do syna....

Pięć lat później ten go odwiedził i chodząc od galerii do galerii z pracami ojca, zrozumiał, że powinien wracać do USA, bo wymarzona Francja nie jest dla niego oparciem.

Ojciec aktora Zmarł w dniu swoich 71 urodzin. W domu swojej byłej żony....