„Całe to piękno i krew”. Wielka sztuka jako pralnia brudnych pieniędzy

„Całe to piękno i krew”, dokument – laureat Złotych Lwów w Wenecji dowodzi, że można stawić czoło potężnej i zabójczej korporacji. Film od piątku w kinach.

Publikacja: 14.06.2023 03:00

„Całe to piękno i krew”. Wielka sztuka jako pralnia brudnych pieniędzy

Foto: Materiały Prasowe

Amerykańska reżyserka i producentka filmowa Laury Poitras ma na koncie Oscara za pełnometrażowy dokument „Citizenfour” (2014), nominację za film „Mój kraju!” (2006) i za „Całe to piękno i krew”. Wszystkie są efektem zainteresowania Poitras kwestiami społecznymi.

W „Całe to piękno i krew” pojawił się problem nadmiaru tematów. Są trzy główne: barwny portret Nan Goldin, znanej amerykańskiej fotografki, jej walka z potentatami amerykańskiego rynku farmaceutycznego, czyli rodziną Sacklerów – producentami śmiertelnie uzależniających opioidów, oraz kwestia finansowania najważniejszych muzeów brudnymi pieniędzmi.

Biografia Goldin jest znakomitym materiałem nie tylko na historię prywatną, ale i opowieść o przemianach obyczajowych w Ameryce w drugiej połowie XX w. Jej fotografie stanowiące ilustrację części filmu, pokazują trudną rodzinną historię z samobójczą śmiercią siostry, popadaniem w uzależnienie od prochów i fascynacje nietuzinkowymi ludźmi.

Czytaj więcej

Wyjątkowy werdykt na festiwalu w Wenecji

W latach 80. fotografowanie przez Goldin subkultur i środowisk LGBT było aktem odwagi. Epidemia AIDS uszczupliła grono jej przyjaciół i pokazała, że ta grupa pozostaje na marginesie opieki państwa. Wszystkie te ciekawe, komentowane przez Goldin archiwalia mają siłę, ale też rozbijają dokument. Nie pomogło podzielenie filmu na przeplatające się rozdziały, bo ich intensywność jest zbyt duża, walczą ze sobą o pierwszeństwo.

Godna podziwu jest sama Goldin. Stała się przywódczynią grupy P.A.I.N. walczącą o pozbawienie dobrego imienia rodzinę Sacklerów, producentów łagodzącego ból, lecz śmiertelnie uzależniającego OxyContinu, zabójcy pół miliona Amerykanów. Sama wcześniej pokonała uzależnienie, którego nabawiła się w wyniku choroby. Walka Goldin doprowadziła m.in. do procesu, który pokazuje dokument. Sprawiedliwość oznacza wysłuchanie – i to nie bezpośrednie – zarzutów zrozpaczonych rodzin ofiar. Ale są i tacy, dla których Sacklerowie to hojni mecenasi. To trzeci – niespodziewany, ale i szczególnie interesujący wątek filmu.

Akcje protestacyjne organizowane przez Goldin kamera utrwaliła w Metropolitan Museum of Art, na dziedzińcu Luwru i londyńskiego Victoria & Albert Museum, bo tam Sacklerowie zapisali się złotymi zgłoskami. Punktem zwrotnym okazała się propozycja wystawy, którą Nan Goldin otrzymała od National Portrait Gallery w Londynie. Artystka zgodziła się pod warunkiem, że instytucja nie przyjmie darowizny od Sacklerów: 1,3 mln dolarów. I muzeum na to przystało! Jego śladem poszli inni, którzy wcześniej milczeli, choć na początku 25 muzeów stanęło za Sacklerami.

Czytaj więcej

Upadek rodu Sacklerów: słynni mecenasi wyrzucani z galerii

Batalia miała ciąg dalszy – chodziło o usunięcie nazwisk Sacklerów jako dobroczyńców z powierzchni muzeów. Pierwszy był Luwr. MET usunął nazwisko z siedmiu galerii cztery lata po pierwszej akcji Goldin.

Przy rozdziale nagród Millenium Docs Against Gravity dokument Poitras został pominięty. Znalazł się w pierwszej dziesiątce faworytów publiczności. Obfitość nie zawsze daje się strawić.

Amerykańska reżyserka i producentka filmowa Laury Poitras ma na koncie Oscara za pełnometrażowy dokument „Citizenfour” (2014), nominację za film „Mój kraju!” (2006) i za „Całe to piękno i krew”. Wszystkie są efektem zainteresowania Poitras kwestiami społecznymi.

W „Całe to piękno i krew” pojawił się problem nadmiaru tematów. Są trzy główne: barwny portret Nan Goldin, znanej amerykańskiej fotografki, jej walka z potentatami amerykańskiego rynku farmaceutycznego, czyli rodziną Sacklerów – producentami śmiertelnie uzależniających opioidów, oraz kwestia finansowania najważniejszych muzeów brudnymi pieniędzmi.

Pozostało 83% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Film
„Furioza. Saga Mad Max” bez sukcesu kasowego
Film
„Smak wolności”. Ukraińska komedia z polskim kucharzem we Lwowie
Film
„Znachor” drugi w Netflixie po niemieckim „Ukochanym dziecku”
Film
Dokument o ludziach, którzy odbudowali spaloną synagogę i przeszli na judaizm
Film
Cannes 2024. Jury uciekło od rzeczywistości
Film
Na potrzeby filmu przeprowadził słynny eksperyment. Nie żyje Morgan Spurlock