Arabia Saudyjska - to nie jest kraj dla wilków stepowych

Początek mijającego tygodnia przyniósł zakończenie wizyty handlowej w Arabii Saudyjskiej najliczniejszej polskiej delegacji w historii. Rijad odwiedziła 70-osobowa delegacja polskich przedsiębiorców na czele z Andrzejem Domańskim, ministrem finansów i gospodarki. Zanim przeanalizujemy każde uściśnięcie dłoni, każdy komunikat prasowy i wskaźniki w handlu zagranicznym, warto pochylić się nad kwestią fundamentalną.

Lata 20. XXI wieku to czasy futurystyczne. Transoceaniczne rozmowy na platformach Teams czy Zoom są równie naturalne jak dyskusje z kolegami na open space. Komunikacja w czasie rzeczywistym z drugą półkulą jest w dodatku zupełnie darmowa.

Polskie firmy z powodzeniem budują swoją obecność w różnych zakątkach świata, bez pomocy państwa, całkowicie zdalnie. W Rijadzie działa nie tylko polska ambasada, lecz także biuro Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu (PAIH), wspierające polskie firmy na miejscu. Czy w tych okolicznościach misja ministra ma uzasadnienie?

Polskie pięć minut w krajach GCC

W państwach Rady Współpracy Zatoki Perskiej (ang. Gulf Cooperation Council - GCC) Polska przeżywa swoje pięć minut, to nie ulega wątpliwości. Podczas pandemii polskie rolnictwo zyskało sławę jako zdolne wyżywić nie tylko ludność Polski, ale także część rynków europejskich. Polska utrzymała dodatnie saldo handlu rolno-spożywczego i pozostała jednym z największych eksporterów żywności w UE. Wojna na Ukrainie i wielkie inwestycje w obronność umocniły nasz obraz jako solidnego sojusznika o znacznych możliwościach, również w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Jednocześnie nasz soft power w postaci popularnych gier komputerowych stworzonych w Polsce umacnia wizerunek Polski jako nowoczesnego i ambitnego kraju.

Chociaż rozpoznawalność Polski w ciągu dekady znacząco wzrosła w Arabii Saudyjskiej czy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (ZEA), to nie wystarczy. Konkurujemy z firmami z całego świata. Mimo postępu w tej dziedzinie wciąż daleko nam do renomy, jaką cieszą się firmy z Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych czy Niemiec. Dobra opinia, jaką wzbudza pochodzenie z tych krajów jest ich wielkim aktywem niematerialnym.

Czytaj więcej

Eksport

Polska i Arabia Saudyjska zacieśniają współpracę na polu wymiany handlowej

Bank Gospodarstwa Krajowego i KUKE zawarły porozumienie z Saudi EXIM Bank, saudyjskim bankiem roz...

Polska nie jest oczywiście biednym krewnym. Nasze firmy budują markę na jakości swoich produktów i usług. Jesteśmy jednakże na etapie, kiedy szczególnie istotną rolę odgrywa dyplomacja gospodarcza. W krajach arabskich pozycja firmy opiera się w dużej mierze na reputacji kraju, który za nią stoi. Dlatego też misje gospodarcze pod auspicjami ministrów, premierów czy prezydentów są tak istotne.

Prezydent Andrzej Duda odbył cztery wizyty do ZEA, w tym dwie w samym 2023 r. Każda z nich miała inny charakter, od promocji polskiego biznesu na EXPO 2020, przez oficjalną wizytę państwową w marcu 2023 r., po udział w prestiżowych forach globalnych, szczycie klimatycznym COP28 oraz World Government Summit w 2025 r. Ta aktywność została zauważona i dobrze przyczyniła się do poprawy opinii o Polsce w ZEA.

Reputacja jest kluczowa

Na Bliskim Wschodzie kluczowa jest reputacja, którą buduje się przez aktywną obecność, zarówno naszych rządzących, jak i samych przedsiębiorców. Idealnie, jeśli obydwie strony się wspierają. Ważne jest utrzymywanie serdecznych relacji. W odniesieniu do rządzących może to oznaczać uczestniczenie w licznych forach czy konferencjach, a dla przedsiębiorców udział w targach i wystawach oraz wizyty u kontrahentów. Bardzo dobrze widziana jest obecność firmy na miejscu, w postaci oddziału zagranicznego.

Dobre relacje naszych rządzących stanowią wartość dodaną dla polskich firm. Próbując zaistnieć w regionie, dobrze widziane jest wsparcie instytucji rządowych, takich jak PAIH i ambasady. Przydaje się portfolio zrealizowanych zamówień oraz lista zagranicznych kontrahentów.

W kulturze arabskiej uwiarygodnianie poprzez polecenia ma ponad tysiącletnią tradycję. Przykładowo sądy w krajach arabskich znacznie chętniej opierają się na zeznaniach świadków niż na przytoczonych dokumentach.