Informacja, o którą Wiesław G. (dane zmienione) wystąpił do dyrektora regionalnego szpitala, miała odpowiedzieć na pytania, czy lekarz Janusz M. (dane zmienione), będący posłem na Sejm, jest zatrudniony w tym szpitalu, jaka jest forma jego zatrudnienia, na jakim stanowisku i od kiedy pracuje, jaki jest zakres jego czynności i obowiązków i ile wynosi jego wynagrodzenie. Dyrektor szpitala odpowiedział w piśmie, że informacje dotyczące zatrudnienia i wynagrodzenia lekarzy nie są informacją publiczną i podlegają ochronie.
We wrześniu 2016 r. sprawa trafiła po raz pierwszy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jako skarga na bezczynność. Wtedy też Wiesław G., członek rady szpitala, wyjawił, że żądane informacje „są w pewnym stopniu związane z jednoczesnym pełnieniem przez wskazanego lekarza funkcji posła". Sąd uznał wówczas, że niezależnie od intencji pytającego każda informacja odnosząca się do wydatków z mienia publicznego jest informacją publiczną – i zobowiązał dyrektora szpitala do rozpoznania wniosku Wiesława G.
W decyzji wydanej po tym wyroku dyrektor szpitala odmówił udostępnienia informacji ze względu na prywatność. Chociaż wskazany jest posłem na Sejm, w szpitalu jest zatrudniony jako lekarz i nie ma to związku z jego funkcją publiczną. W okresie pracy w szpitalu nie pełnił funkcji związanych z dysponowaniem majątkiem publicznym.
W wyniku skargi Wiesława G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił odmowne decyzje. Stwierdził, że lekarz zatrudniony w publicznej służbie zdrowia może być uznany za funkcjonariusza publicznego tylko wtedy, gdy pełni funkcje administracyjne. Również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, m.in. ze względu na prywatność osoby fizycznej. Wątpliwości budzi jednak uznanie informacji o formie zatrudnienia, zajmowanym stanowisku i zakresie czynności pracownika za należące do sfery prywatności lekarza – stwierdził sąd. Jednocześnie podkreślił, że równoległe sprawowanie mandatu posła na Sejm, czyli sprawowanie funkcji publicznej, pozostaje bez wpływu na taką ocenę, gdyż nie ma to związku z pełnieniem funkcji lekarza.
Po uchyleniu odmownych decyzji dyrektor szpitala musi ponownie rozpatrzyć wniosek, stosując się do wskazówek sądu. Wyrok jest nieprawomocny. —d.fr.
