Projekt nowelizacji specustawy o pomocy Ukraińcom, nad którym pracuje obecnie Sejm, wprowadzi oczekiwane ułatwienie w rozliczaniu obywateli Ukrainy. Chodzi o określanie rezydencji podatkowej tych osób.
Zgodnie z projektem do ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa dodany zostanie art. 52zj.
Czytaj więcej:
Konstrukcja członkostwa we wspólnocie samorządowej, na gruncie przepisów konstytucji jest oderwana od obywatelstwa. Ukraińcy i inni cudzoziemcy są...
Pro
„Obywatel Ukrainy będzie mógł złożyć oświadczenie np. płatnikowi dochodu, że jego ośrodek interesów życiowych został przeniesiony do Rzeczypospolitej Polskiej. W wyniku tego od pierwszego dnia pobytu na terytorium RP będzie traktowany jak polski rezydent podatkowy i będzie mógł korzystać z zasad opodatkowania, ulg i zwolnień podatkowych na równych zasadach z polskimi rezydentami podatkowymi” – czytamy w uzasadnieniu.
Niezłożenie oświadczenia utrzyma natomiast status nierezydenta podatkowego do czasu spełnienia jednego z warunków wymienionych w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.
Zgodnie z tym przepisem cudzoziemiec może uzyskać status polskiego rezydenta podatkowego, jeśli spełni jeden z warunków: będzie miał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (np. rodzina, mieszkanie, praca) lub przebywa na terytorium kraju dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Ten, kto nie spełnia żadnego z tych warunków, jest opodatkowany na zasadach przewidzianych dla nierezydentów.
Zgodnie z projektem takie oświadczenie będą mogły złożyć osoby fizyczne, o których mowa w art. 1 ust. 1 specustawy. Przepis ten odnosi się do obywateli Ukrainy, którzy przybyli na terytorium RP z Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, oraz obywateli Ukrainy posiadających Kartę Polaka.
Przypomnijmy, że sposób rozliczenia ukraińskiego pracownika zależy m.in. od formy zatrudnienia, ale też od statusu rezydencji podatkowej. W przypadku umowy o pracę płatnik pobiera zaliczki według skali podatkowej (17 i 32 proc.) tak jak polscy pracownicy. Nierezydenci są traktowani na takich samych zasadach jak rezydenci.
Inaczej jest w przypadku umów cywilnoprawnych. Rozliczając nierezydentów, płatnik pobiera 20-proc. podatek przez 183 dni, a po upływie tego okresu do końca roku podatek według skali. Po zakończeniu roku wystawia za pół roku informację IFT-1R, a za okres pobytu ponad 183 dni – PIT-11.
Etap legislacyjny: po pierwszym czytaniu w Sejmie
