fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Mieszkaniowe

Ile pensji pochłania rata kredytowa

W 2003 i 2004 roku za metr mieszkania płacono przeciętnie około 1,2 tys. zł
Bloomberg
Za przeciętne wynagrodzenie netto dekadę temu można było kupić 1,4 mkw. mieszkania. Dziś pensja starcza na 50 proc. mniej.

Gdyby 50-metrowe mieszkanie kupować na kredyt hipoteczny, rata pochłaniałaby 33 proc. miesięcznego wynagrodzenia. Jest to znacznie lepszy wynik niż w 2009 roku, ale wciąż brakuje dużo do tego z 2006 roku, kiedy na ratę wystarczyło przeznaczyć 19 proc. pensji - wynika z szacunków Lion's Bank.

- Szerszy dostęp do kredytów od początku XXI wieku pozwalał Polakom szybko zrealizować marzenie o własnym „M". Rynek mieszkaniowy nie był jednak na liberalizację dostępu do kredytu przygotowany. Niedostateczna liczba mieszkań oferowanych w sprzedaży spowodowała, że przy dużej liczbie kupujących ceny zaczęły gwałtownie rosnąć - przypomina Bartosz Turek, analityk Lion's Bank.

Doskonale widać to na podstawie danych GUS. Te pokazują, że w 2003 i 2004 roku za metr mieszkania płacono przeciętnie około 1,2 tys. zł. Od roku 2005 ceny zaczęły jednak dynamicznie rosnąć. W największych miastach kres tych wzrostów nastąpił na przełomie lat 2007 i 2008, po czym przyszły spadki cen.

- Nie przeszkadzało to jednak GUS średniej rosnąć dalej. Może to wynikać z faktu, że choć w dużych miastach ceny przestały rosnąć, to w mniejszych miejscowościach zahamowanie trendu wzrostowego przyszło później lub po prostu zmieniła się struktura sprzedawanych lokali, np. więcej dokonywano transakcji nieruchomościami droższymi, co podnosiło średnią, choć nie świadczy to o wzroście poziomu cen - opowiada Bartosz Turek.

Niezależnie od powodu, efekt był taki, że w 2009 roku za przeciętny metr trzeba było już zapłacić prawie 3,6 tys. zł - trzy razy więcej niż pięć lat wcześniej. Kolejne pięć lat nie przyniosło już tak spektakularnych zmian. Co jednak może dziwić średnia cena transakcyjna w tym czasie wzrosła (dane dla największych miast publikowane przez NBP czy Home Broker sugerują kierunek odwrotny). Na rok 2014 można szacować ją na ponad 3,9 tys. zł za mkw.

Ceny kontra zarobki

Nie tylko ceny mieszkań decydują o łatwości zakupu nieruchomości, szczególnie, gdy w grę wchodzi wsparcie kredytem.

- W latach 2003 - 2004 zadłużenie Polaków z tytułu kredytów hipotecznych rosło o „zaledwie" o kilka miliardów złotych rocznie. Wtedy za przeciętne miesięczne wynagrodzenie, na rękę, osoby pracujące na pełen etat mogły kupić 1,3 - 1,4 mkw. mieszkania. Patrząc na to dziś, to dużo. W kolejnych latach bowiem, gdy zadłużenie na cele mieszkaniowe rosło po kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt miliardów rocznie, ceny mieszkań zaczęły dynamicznie rosnąć, odrywając się od poziomu wynagrodzeń - przypomina Bartosz Turek.

W efekcie w latach 2005 - 2009 możliwości nabywcze stopniały do 0,6 mkw. mieszkania za jedną pensję. To średnia dla całego kraju, a więc w największych miastach, gdzie średnia cena płacona za przeciętny metr jest dwukrotnie wyższa niż średnia krajowa, możliwości nabywcze są niższe.

- Kolejne lata przyniosły niewielką poprawę możliwości nabywczych. Krajowa średnia to obecnie 0,67 mkw. mieszkania za pojedynczą miesięczną pensję netto. W największych miastach poprawa ta była bez wątpienia znacznie bardziej wyraźna. Powód jest prosty: w największych miastach ceny nieruchomości od początku 2008 roku wyraźnie spadły - o około 15 - 20 proc.,podczas gdy średnia pensja wzrosła - tłumaczy analityl Lion;s Banku.

Tanio już było

Dane publikowane przez GUS i NBP pozwalają odpowiedzieć na pytanie, skąd wziął się wzrost popularności kredytów hipotecznych w latach 2003 - 2007?

Wtedy singiel zatrudniony na pełen etat musiał wydać jedynie 20 - 25 proc. swojego wynagrodzenia na ratę kredytu zaciągniętego na zakup 50-metrowego mieszkania, przy 20-proc. wkładzie własnym. Co więcej obliczenia te zakładają zadłużenie w rodzimej walucie, a w latach o których mowa to kredyty walutowe święciły triumfy jako „tańsze".

- Trudno się dziwić skokowemu wzrostowi popularności kredytów hipotecznych jako sposobu finansowania zakupu własnego „M", gdyż za relatywnie niewielką część domowego budżetu można było realizować potrzeby mieszkaniowe - mówi Bartosz Turek. - Rekordowy pod tym względem był rok 2006, kiedy singiel musiał wydać przeciętnie 19 proc. swojej pensji, aby opłacić ratę kredytu zaciągniętego w złotym na zakup 50-metrowego lokum, choć średnia dla całej Polski, w dużych miastach było to oczywiście więcej.

Załamanie na rynku kredytowym i wzrost cen nieruchomości już w 3 lata później spowodował, że modelowy kredytobiorca musiałby wydawać na podobny cel aż 45 proc. swojego comiesięcznego wynagrodzenia. Kolejne lata przynosiły stopniową poprawę. Najnowsze dane - dla roku 2014 - sugerują, że singiel kupujący 50-metrowe lokum musi wydać na ratę 33 proc. swojego wynagrodzenia.

- Jest to wynik średni dla całego kraju, a więc łatwiej singlowi byłoby sfinansować modelową transakcję, gdyby zarabiając średnią krajową mieszkał w mniejszej miejscowości, gdzie mieszkania są tańsze. Odwrotnie byłoby, gdyby kupić chciał mieszkanie w Warszawie, Krakowie, Poznaniu czy Wrocławiu, gdzie poziom cen jest o 50 - 100 proc. wyższy niż krajowa średnia, a wynagrodzenia są wyższe o od 3 do 35 proc. od przeciętnych - podsumowuje Bartosz Turek.

Źródło: ekonomia.rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA