Niedawne wyniki badań laboratoryjnych z Karahan Tepe, ważnego stanowiska archeologicznego w południowej Turcji, ujawniają coraz więcej informacji na temat codzienności początkowej fazy osiadłego życia ludzkości.

Reklama
Reklama

Prof. dr Necmi Karul, który kieruje projektem Taş Tepeler (Kamienne Wzgórza) i nadzoruje wykopaliska w Karahan Tepe, twierdzi, że ostatnie prace laboratoryjne dostarczyły istotnych nowych danych na temat tego, co jedli pierwsi mieszkańcy tego miejsca.

Czytaj więcej

Sztuka naskalna sprzed 8000 lat odkryta w Centralnej Anatolii

Badania te pomagają również porównać życie w Karahan Tepe z życiem w pobliskim, bardziej znanym stanowisku Göbekli Tepe.

„W obu osadach znaleźliśmy wyraźne ślady spożycia gazeli” — powiedział Karul, cytowany przez Turkiye Today. „Ale w Göbekli Tepe udało nam się zidentyfikować i określić proporcje zwierząt, które mogły żyć w szerokim zakresie różnych stref ekologicznych — od równin po wyższe partie gór” — dodał.

Dieta w Karahan Tepe: gazele i rośliny strączkowe

Dieta w Karahan Tepe była bardziej jednorodna. Gazela stanowiła główne źródło mięsa, a analiza szczątków roślinnych wykazała, że kluczowy element diety został pominięty we wcześniejszych badaniach.

„Nasze oczekiwania dotyczące szczątków roślin skłaniały się ku spożyciu zbóż” — powiedział Karul. „Odkryliśmy jednak, że rośliny strączkowe odgrywały ważną rolę w diecie ludzi żyjących tu w tamtym czasie”.

Oba stanowiska mają około 12 000 lat i należą do najstarszych znanych monumentalnych osad w historii ludzkości. Karahan Tepe znajduje się 46 kilometrów od centrum miasta Şanlıurfa, na terenie Parku Narodowego Gór Tek Tek.

Na stanowisku znajduje się ponad 250 obelisków w kształcie litery T z okresu neolitu, bardzo podobnych do tych z Göbekli Tepe, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Na obszarze o powierzchni 12 hektarów znaleziono również figurki ludzkie oraz rzeźby zwierząt.

Wykopaliska w Karahan Tepe trwają od siedmiu lat w ramach projektu Taş Tepeler, uznawanego za jedno z najbardziej kompleksowych przedsięwzięć archeologicznych w historii Turcji.

Zespół archeologów przebadał dotychczas obszar 6000 metrów kwadratowych, jednak — jak podkreśla Karul — głębsze warstwy wciąż pozostają niezbadane.

„Pod miejscami, gdzie obecnie prowadzimy wykopaliska, znajdują się jeszcze niższe warstwy” — powiedział. „Trudno powiedzieć, kiedy prace się zakończą. To, co znajdziemy pod ziemią, decyduje o ich zakończeniu. Każdego roku odkrywamy w tych miejscach fascynujące znaleziska i nowe informacje. Pracujemy tak intensywnie, jak to możliwe. Mam nadzieję, że wykopaliska w Karahan Tepe nigdy się nie skończą”.

Znaczenie Karahan Tepe i projektu Taş Tepeler dla badań nad neolitem

Dla Karula znaczenie Karahan Tepe i Göbekli Tepe nie polega na tym, które stanowisko jest starsze.

„Chcę podkreślić, że termin »starożytność« nie ma tu szczególnego znaczenia” — powiedział.

Czytaj więcej

Przełomowe odkrycia w Taş Tepeler: nowe neolityczne rzeźby zmieniają historię Anatolii

„Fakt, że osada może być starsza o 100 lat, nie zmienia roli, jaką Göbekli Tepe i Karahan Tepe odgrywają w historii ludzkości. Są to najbardziej monumentalne znane osady, datowane na początki osiadłego trybu życia, i dzięki swoim symbolom przybliżają nam ludzi sprzed 12 000 lat”.

Podkreślił również wyjątkowość osiągnięć ówczesnych społeczności.

„Postęp, jaki wówczas nastąpił, znacznie wyprzedzał osiągnięcia współczesnych im społeczności w innych częściach świata. Widzimy osiągnięcia ludzi zamieszkujących ten region 12 000 lat temu w dziedzinie sztuki, technologii i inżynierii. W całej Anatolii istnieje wiele osad, które pokazują, że ten sukces nie był chwilowy, lecz trwał także w późniejszych okresach”.

Projekt ekologiczny Taş Tepeler

Oprócz wykopalisk naukowcy rozpoczęli Projekt Ekologiczny  Taş Tepeler. Zespoły badawcze analizują i dokumentują współczesne środowisko naturalne regionu w ramach szerszego programu mającego na celu zrozumienie ekologicznego kontekstu starożytnych osad.

„Staramy się zrozumieć i udokumentować środowisko życia” — powiedział Karul. „Badania geologiczne są również częścią tego procesu. Projekt  Taş Tepeler nie powinien być postrzegany wyłącznie jako projekt wykopaliskowy; to coś znacznie więcej. Obejmuje badania środowiska — od przeszłości po teraźniejszość — stanowiska archeologiczne i ich eksplorację, regionalny inwentarz, dokumentowanie tradycyjnego życia oraz zarządzanie dziedzictwem kulturowym, którym dzielimy się ze społeczeństwem”.

Czytaj więcej

Turcja. Susza odsłania skarby sprzed 11 tysięcy lat

Ten aspekt publiczny ma dziś zasięg międzynarodowy. Berlińska wystawa zatytułowana „Odkrycie społeczeństwa” przyciągnęła uwagę ekspertów z zagranicy, a Festiwal Szlaku Kultury Şanlıurfa włączył Karahan Tepe do swojego programu kulinarnego.

Karul postrzega to jako naturalny rezultat badań archeologicznych.

„Archeologia pokazuje, że różnorodność ludzkiego życia w przeszłości może znajdować odzwierciedlenie w teraźniejszości” — powiedział. „ Taş Tepeler, a w szczególności Karahan Tepe, stały się miejscem, w którym każdy może odnaleźć więź z przeszłością” — podsumował.