Niektórzy nie zapłacą nic, bo wysokość podatku zależy od grupy podatkowej, do której zalicza się nabywca.
Są trzy grupy i jedna tzw. zerowa, obejmująca najbliższą rodzinę. Do pierwszej grupy podatkowej zalicza się małżonków, zstępnych (dzieci, wnuki etc.), wstępnych (rodziców, dziadków etc.), zięcia, synową, pasierba, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Do drugiej grupy należą: zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków oraz małżonkowie innych zstępnych. Trzecia grupa to osoby, które nie znajdują się w dwóch pierwszych, czyli pozostała dalsza rodzina oraz osoby obce.
Czytaj też:
Mieszkanie w prezencie dla dziecka - jak to zrobić
To strony ustalają, kto będzie płacił u notariusza
Można podarować dziecku nie tracąc dachu nad głową
Przy odwołaniu darowizny trzeba wykazać rażącą niewdzięczność
Do zerowej grupy podatkowej należą zaś: małżonkowie, zstępni (dzieci, wnuki), wstępni (rodzice, dziadkowie), pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha. Osoby zaliczane do grupy zerowej, po spełnieniu określonych warunków, mogą bez podatku przekazać majątek o każdej wartości. W przypadku darowizny domu lub mieszkania konieczne jest, by nie płacić podatku, poinformowanie urzędu skarbowego. Ponieważ darowizna w przypadku nieruchomości wymaga wizyty u notariusza, to on, a nie obdarowany, będzie zobowiązany do przekazania informacji do urzędu.
Jeśli rodzice przekażą dziecku darowiznę pieniężną, to najlepiej za pośrednictwem banku – przelewem. O niej też trzeba poinformować urząd skarbowy.
