Mam nadzieję, że gdyby syn prezydenckiego ministra faktycznie okazał się gejem, minister zdobyłby się na lepszą reakcję niż doradzanie mu, aby się z tym nie afiszował. I tak dobrze, że minister nie zamierza doradzać dziecku zmiany orientacji, nie rozważa też „leczenia go" z homoseksualizmu w którymś z ośrodków prowadzących „terapie" konwersyjne. Ale właściwie dlaczego miałby coś przeciwko temu, żeby dziecko otwarcie mówiło, kim jest i kogo kocha?