Spory kompetencyjne o to, kto jest właściwy do załatwienia sprawy między organami gminy, nie należą do rzadkości. Nie każda sprawa nadaje się jednak do tego, żeby zajmował się nią Naczelny Sąd Administracyjny. Potwierdza to przypadek podatku od środków transportowych.
Burmistrz jednego z miast na Mazowszu zainteresował się autami ciężarowymi przedsiębiorcy. Wezwał go do udzielenia informacji, gdzie są pojazdy, które ewentualnie podlegają opodatkowaniu daniną od środków transportowych.
Firma odpowiedziała, że znajdują się w bazie na terenie innej gminy. Urzędnicy przestali drążyć temat. Uznali, że bardziej stosowne będzie wystąpienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wskazanie organu właściwego miejscowo w sprawie podatku od środków transportowych. Nic to jednak nie dało. Sąd kasacyjny oddalił wniosek, na którym nie zostawił suchej nitki.
Jak zauważył sędzia NSA Jacek Brolik, jedną z przesłanek niezbędnych do wystąpienia ze skutecznym wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest właściwe wskazanie stanu faktycznego. Tymczasem wnioskodawca spór sprowadza do faktów, czyli ustalenia miejsca, w którym znajdują się środki transportowe.
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w takiej sprawie zdaniem NSA jest zupełnie niezrozumiały. Dla opodatkowania daniną od środków transportowych nie ma znaczenia, gdzie pojazd został zarejestrowany, ale gdzie jest użytkowany. Jeśli burmistrz chce się dowiedzieć, gdzie faktycznie są i gdzie są użytkowane pojazdy, to powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe. Te fakty musi ustalić sam, a nie oczekiwać, że wyręczy go w tym NSA.
