Sąd zajął się więc odtwarzaniem dokumentacji. Zwrócił się m.in. do stron, czy nie mają akt sprawy. To trwało kolejne miesiące.  W końcu w lipcu ub.r. sędziowie uznali, że pasażer powinien zapłacić.

Józef P. zaskarżył wyrok. Utrzymuje bowiem dalej, że nie skasował biletu, bo kasownik był nieczynny. – Najbardziej nietypowe jest to, że błaha w sumie sprawa o 122,40 zł ciągnie się już od sześciu  lat – uważa adwokat Brzozowska.

Maja Smoderek tłumaczy: – Niezależnie od przedmiotu sporu i czasu trwania  sąd musi ją prowadzić w taki sposób, by doprowadzić do wyroku – tłumaczy. Zauważa też, że choć samo wykroczenie miało miejsce w 2007 r., to wniosek o zapłatę trafił do sądu dopiero rok później. Potem przez dwa lata strony nie angażowały sądu. A potem zaginęły akta. – To wydłużyło postępowanie, ale nie ma wpływu na koszty, bo sędzia ma to w zakresie swoich obowiązków – mówi sędzia Smoderek.

– To nie w porządku, że proces o tak małą kwotę ciągnie się tak długo – uważa prof. Marian Filar, karnista z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. I przytacza maksymę „de minima non curat praetor", czyli „w sprawach drobnych nie podejmuje działań". – Jeśli pozwany nie unika sądu, to sprawa powinna się już dawno skończyć. Wszystko na świecie ma swoją cenę, nawet sprawiedliwość. Sąd powinien jak najszybciej sprawę umorzyć – uważa prof. Filar. Apelacją w sprawie Józefa P. sąd zajmie się pod koniec marca.