Rozstrzyganie wątpliwości na korzyść strony nie może naruszać zasady praworządności

Uzasadniając potrzebę dodania art. 7a k.p.a. podkreślono, że choć organ powinien rozważyć wynik wykładni postulowany przez stronę, to nie ma obowiązku jego automatycznego uwzględnienia. Jeżeli wskazywany przez stronę sposób interpretacji przepisów jest sprzeczny z ich wyraźnym brzmieniem, jednoznacznie narusza zasady logiki czy metodologię wykładni, to zasada z art. 7a k.p.a. nie ma zastosowania. Realizacja zasady przyjaznej interpretacji przepisów z art. 7a k.p.a. nie może naruszać zasad praworządności i prawdy obiektywnej zawartych w art. 7 k.p.a.

Również w odniesieniu do zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony (por. dodany od 1 czerwca 2017 r. art. 81a k.p.a.) należy pamiętać, że chodzi tu tylko o takie wątpliwości, których nie udało się usunąć po przeprowadzeniu wnikliwego i wszechstronnego postępowania wyjaśniającego. Zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z 20 grudnia 2017 r. (sygn. III SA/Wr 714/17, LEX nr 2435548) przez rozstrzyganie wątpliwości na korzyść strony w rozumieniu art. 81a § 1 k.p.a. należy rozumieć wybór takiego sposobu oceny zebranego materiału dowodowego, przy którym prawa strony są najpełniej chronione. Wymóg rozstrzygania wątpliwości faktycznych na korzyść strony nie ma zastosowania m.in. jeżeli: w sprawie uczestniczą strony o spornych interesach lub wynik postępowania ma bezpośredni wpływ na interesy osób trzecich, przepisy odrębne wymagają od strony wykazania określonych faktów bądź wymaga tego ważny interes publiczny.

—Anna Puszkarska, radca prawny

podstawa prawna: art. 7-7a, art. 81a ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. DzU z 2017 r. poz. 1257 ze zm.)