Mężczyznę zwolniono z pracy w Hucie 14 lat temu. Zażądał odszkodowania od byłego zakładu pracy, bo uznał zwolnienie za bezprawne. Pracodawca motywował je rzekomym zawyżeniem ceny inwestycji wykonywanej przez pracownika o 300 000 zł i tym samym narażenie zakładu na poważne straty finansowe, ale Sąd Okręgowy w Katowicach nie uznał zarzutu huty za zasadny.
Postępowanie toczyło się latami. W 2018 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach zasądził powodowi 167 287,68 zł.
Czytaj też:
Bezpodstawne zwolnienie się z pracy może oznaczać odszkodowanie dla pracownika - orzecznictwo SN
Mężczyzna nie był jednak usatysfakcjonowany orzeczeniem i wniósł skargę kasacyjną, którą za zasadną uznał SN. Powód oczekiwał 1,7 mln zł odszkodowania, ale SN nie przyznał mu aż tyle – choć trzykrotnie podniósł sumę zasądzoną w SA, co oznacza, że powód dostanie ponad 500 tys. zł.
– Nie można postawić znaku równości między odprawą otrzymaną na podstawie zapisów pakietu przez pracowników, którzy zdecydowali się na rozwiązanie stosunku pracy w trakcie programu dobrowolnych odejść realizowanych w ISD Hucie Częstochowa, a powodem, który w sposób bezprawny został z tej pracy zwolniony – mówiła w uzasadnieniu SN sędzia sprawozdawca Katarzyna Gonera.
Program dobrowolnych odejść nie został uregulowany prawnie, przez co pracodawca ma swobodę w zakresie formy prawnej, którą wykorzysta przy jego tworzeniu. W praktyce może on przybrać formę programu socjalnego, porozumienia zbiorowego bądź też jednostronnej oferty wykonawcy, mającej motywować pracownika do złożenia wniosku o rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron.
Pełnomocnik powoda mec. Łukasz Niestrój nie krył zadowolenia z decyzji SN. – Dobrze, że argumentacja skargi kasacyjnej pozwoliła na podwyższenie kwoty odszkodowania z pakietu socjalnego blisko trzykrotnie – ocenił. Wyraził nadzieję, że rozważania co do wieloletnich gwarancji zatrudnienia z pakietów socjalnych pozwolą w przyszłości na takie ukształtowanie tych pozakodeksowych warunków zatrudnienia, by ewentualne roszczenia pojawiające się przy ich stosowaniu nie były uznawane za sprzeczne z prawem.
Sygnatura akt: I PSKP 8/21