Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie we wczorajszym wyroku nie zgodził się z odmową wszczęcia postępowania zażaleniowego ze względu na niewłaściwą formę pełnomocnictwa doręczonego organowi pierwszej instancji (sygnatura akt: III SA/Wa 3525/12).
W omawianej sprawie nie było wątpliwości co do ustanowienia pełnomocnika przez podatnika ani co do doręczenia postanowienia pod adresem prawnika. Naczelnik urzędu skarbowego błędnie poprzestał natomiast na otrzymaniu kserokopii pełnomocnictwa i nie wezwał do doręczenia oryginału ani dokumentu potwierdzonego za zgodność z oryginałem.
Urząd doręczył postanowienie kończące sprawę pełnomocnikowi. Podatnik, nadal reprezentowany przez tego samego prawnika, wniósł zażalenie.
Na etapie postępowania w drugiej instancji dyrektor izby skarbowej otrzymał prawidłowy dokument potwierdzający umocowanie. Było to pismo, którym dysponował urząd skarbowy, lecz w formie odpowiadającej przepisom. Izba nie rozpatrzyła jednak merytorycznie zażalenia, wydając postanowienie o jego niedopuszczalności.
Dyrektor zauważył błąd organu pierwszej instancji i stwierdził, że skoro pismo kończące postępowanie było doręczone pełnomocnikowi, który na tym etapie nieprawidłowo wykazał umocowanie, to nie można uznać, że zostało doręczone stronie. Izba powołała się na art.137 § 3 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym pełnomocnik powinien dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokaci, radcowie prawni i doradcy podatkowi mogą sami uwierzytelniać odpisy udzielonych im pełnomocnictw i innych dokumentów wskazujących na ich umocowanie.
