Chwilami przerażająca, chwilami zabawna rodzina Shitzów sportretowana bezlitośnie przez Levina wydaje się workiem bez dna pożerającym nieustannie wszelkie dobra materialne. Nieodznaczająca się wybitną urodą Szeprahci kompulsywnie pożera jedzenie, a mężczyzna, którego miałaby poślubić, powinien przypominać dobrze wypieczoną frytkę.
Dla ojca Szeprahci jest tylko towarem, który należy odpowiednio bogato sprzedać, pomnażając w ten sposób rodzinny majątek.
Matka nieustannie myśli o awansie społecznym, który zaprzepaściło jej małżeństwo z Pepesem Shitzem.
Kiedy pojawia się upragniony narzeczony córki, między pokoleniem rodziców a młodymi rozpoczyna się bezpardonowa walka o pieniądze. Całą tę akcję komentują kpiące brechtowskie songi, które w spektaklu usłyszymy w nowoczesnej aranżacji.
Artur Tyszkiewicz, reżyser, który w 2005 roku brawurowo odczytał „Iwonę, księżniczkę Burgunda" Witolda Gombrowicza w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, przyznaje, że Hanoch Levin staje się coraz bardziej jego autorem.
– Odpowiada mi jego mądrość i śmiech, jaki wywołuje, mówiąc jednocześnie o sprawach niezwykle poważnych, miłości, śmierci i nielicznych chwilach szczęścia. Jest w nim coś z tradycji gogolowskiej, może nawet gombrowiczowskiej – opowiada. – Levin pisze swoistym metajęzykiem, którym potrafi sytuacje wulgarne podnieść do wyższego poziomu treści. U polskich romantyków nie ma szans na znalezienie sytuacji czysto levinowskiej, kiedy jedna z najważniejszych scen „Shitza", rozmowa z Bogiem, odbywa się w klozecie. To właśnie charakterystyczna dla niego groteska i ironia, które bardzo do mnie przemawiają.
Jako Szeprahci w Ateneum zobaczymy gościnnie Wiktorię Gorodecką, laureatkę Feliksa Warszawskiego sezonu 2010/2011 za rolę Iriny w „Starusze" Studia Teatralnego Koło.
„Shitz", sztuka Hanocha Levina, reż. Artur Tyszkiewicz, wyk. Wiktor Zborowski, Wiktoria Gorodeckaja, Teatr Ateneum, Warszawa, ul. Jaracza 2.
