Caritas Polska rozszerza pomoc dla Ukrainy. Jak wesprzeć potrzebujących?

W ramach programu Rodzina Rodzinie organizacja Caritas Polska w 2023 roku obejmie bezpośrednią pomocą gotówkową kolejnych 500 najbardziej potrzebujących rodzin w regionie Charkowa. To niezwykle istotne – ponad rok od wybuchu wojny Ukraińcy, którzy pozostali w swoim kraju, często znajdują się w bowiem skrajnie trudnej sytuacji. Wielu z nich pozbawionych zostało dachu nad głową, pracy czy podstawowych produktów.

Publikacja: 24.03.2023 09:41

Caritas Polska rozszerza pomoc dla Ukrainy. Jak wesprzeć potrzebujących?

Foto: Caritas Polska

Jak wynika z danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego, wojna z Rosją doprowadziła Ukrainę do ruiny gospodarczej. PKB kraju spadł już o blisko 30 proc. Organizacja Narodów Zjednoczonych wskazuje zaś, że 17,7 mln Ukraińców potrzebuje pomocy humanitarnej. Poza 7,8 mln Ukraińców, którzy schronili się przed wojną m.in. w Polsce, kolejne 6,3 mln zostało wewnętrznie przesiedlonych. Cierpią oni z powodu braku pracy, wyłączeń prądu i ciepła, niedoboru produktów spożywczych czy opału na zimę.

Caritas Polska

Największy program pomocy dla rodzin

Ze względu na niezwykle trudną sytuację, Caritas, największa organizacja dobroczynna w Polsce, zdecydowała, że wspieranie potrzebujących na Ukrainie będzie jednym z priorytetowych kierunków działań organizacji w tym roku.

W 2023 roku Caritas Polska planuje rozszerzenie swojego programu na region Charkowa we wschodniej Ukrainie. Pomoc dotrze do kolejnych 500 rodzin (ok. 1500 osób) z diecezji charkowsko-zaporoskiej, przez którą przebiega obecnie linia frontu i która szczególnie ucierpiała w wyniku ostrzałów i blackoutów. Potrzeby mieszkańców regionu są ogromne – każdego dnia do Caritas-SPES dociera około 400 zapytań mailowych i telefonicznych. Łącznie do grudnia 2023 roku programem objętych będzie około 2800 osób (1150 rodzin).

We współpracy z siostrzaną organizacją Caritas-SPES organizacja przekazuje bezpośrednią pomoc gotówkową najbardziej potrzebującym rodzinom. Wartość wsparcia to ok. 2400 hrywien na osobę, czyli około 300 złotych miesięcznie. Dotąd za pośrednictwem programu – także w Syrii, Iraku, Libanie, Strefie Gazy – Polacy przekazali już blisko 70 mln zł dla ponad 10 tys. beneficjentów.

Caritas Polska

Jak mówi ks. dr Marcin Iżycki, dyrektor Caritas Polska, program Rodzina Rodzinie „to największy polski program pomocy humanitarnej skierowany do rodzin poszkodowanych wskutek konfliktów zbrojnych”. - Od października 2022 roku Caritas Polska pomaga w ten sposób rodzinom, które zdecydowały się pozostać w Ukrainie. W ciągu kilku miesięcy działania programu objęliśmy pomocą aż 650 rodzin, czyli około 1300 osób, w diecezji kijowsko-żytomierskiej - zaznaczył.

Jak pomóc mieszkańcom Ukrainy: 

- Dokonując wpłaty przez stronę caritas.pl/ukraina oraz caritas.pl/rodzina 

- Wpłacając dowolną kwotę na konto 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 (z dopiskiem UKRAINA)

- Wysyłając SMS o treści UKRAINA pod numer 72052 (2,46 zł z VAT)

Więcej informacji:

Paczka dla Ukrainy: 

https://caritas.pl/projekty/paczkadlaukrainy/ 

Podsumowanie wsparcia Caritas dla Ukrainy i uchodźców od początku wojny:

https://caritas.pl/blog/2023/02/24/dziekujemy-za-rok-pomocy-rekordowe-wsparcie-dla-ukrainy-od-poczatku-wojny/ 

Punkty Ciepła i Nadziei: 

https://caritas.pl/blog/2023/01/24/ratunek-przed-blackoutem-caritas-otwiera-punkty-nadziei-na-ukrainie/

Caritas to największa organizacja dobroczynna w Polsce. Pomaga setkom tysięcy potrzebujących w kraju i za granicą. Struktura Caritas w Polsce obejmuje Caritas Polska, która pełni funkcję koordynatora projektów ogólnopolskich i zagranicznych oraz 45 Caritas diecezjalnych, które niosą bezpośrednią pomoc potrzebującym. Organizacja jest częścią sieci Caritas Internationalis i Caritas Europa.

Oto historie rodzin ukraińskich, które obecnie korzystają ze wsparcia w ramach Rodzina Rodzinie:

Tatiana: Bóg nie zapomniał o nas

– Wyszłam z piwnicy. Nie wiem, jak się zmusiłam. Spojrzałam na ponure niebo i powiedziałam: Panie, mój Boże, zabierz nas stąd. Inaczej zginiemy. Jest nam zimno, kończy się jedzenie. 


A wszystko wokół eksplodowało non stop, ziemia się trzęsła.

Tatiana ma 63 lata. Przez 40 lat mieszkała w Mariupolu. Ona i jej mąż poświęcili życie służbie innym, opiekowali się osobami niepełnosprawnymi w kościele i bezdomnymi. Pięcioro swoich dzieci nauczyli dzielenia się życzliwością i energią. Najmłodszy syn, 21-letni Danyło, Danyk, broni dziś Ukrainy na polu walki.

– 24 lutego 2022 roku obudziły nas eksplozje – wspomina pani Tatiana. – Danyk pracował
na nocną zmianę w Azowstalu. Zadzwonił: „Mamo, wojna. Pakuj się, jadę do Komisariatu Wojskowego”. To był dla mnie szok. Syn nigdy nie służył w wojsku.  

Dom Tatiany znajdował się półtora kilometra od Azowstalu. Gdy zaczął się ostrzał, okna i drzwi wypadły od razu. Tatiana spędziła z mężem 10 dni w piwnicy. Jedyne, co wiedziała, to że nie opuści miasta, dopóki pozostaje w nim jej syn. Serce matki podpowiadało: Danyk w Azowstalu.

W oblężonym Mariupolu Tatiana zajęła się opieką nad chorymi i niepełnosprawnymi
w podziemiach jednego z kościołów. Dopiero w kwietniu 2022 roku opuściła miasto, gdy dotarła wiadomość, że Danyło wydostał się i dalej walczy w szeregach Sił Zbrojnych Ukrainy. 

Tatianę i jej męża czekała droga przez piekło. Długie kilometry pieszo, rosyjski obóz filtracyjny. – Rosyjscy wojskowi powiedzieli: mamy wasze dane w komputerze, wszystko sprawdzimy. Gdyby się dowiedzieli, że syn służył w Donbasie, to ten przystanek byłby dla nas ostatnim – mówi Tatiana. – Ale Bóg okazał miłosierdzie, nie zapomniał o nas. Po dwóch dniach Rosjanie chyba się zmęczyli, dali nam kartkę papieru, że przeszliśmy filtrację. Zapytali: jedziecie
do Rosji? Nie, tylko na Ukrainę. 

Dziś Tatiana mieszka w Żytomierzu wraz z 8-letnią wnuczką Lizą, w mieszkaniu ludzi, których wcześniej nie znała. Środki z programu Rodzina Rodzinie pomagają im się utrzymać. Każdego dnia czeka na wieści z frontu, od syna. Wysyła mu paczki z żywnością, sprawdza zadania domowe wnuczki, modli się. – Proście Boga o pokój dla Ukrainy – mówi Tatiana. Wierzy,
że po zwycięstwie Ukrainy
wróci do Mariupola. 

Caritas Polska

Jurij i Switłana. „Mamo, nie chcemy umierać”

Wojna wdarła się w życie Jurija i Switłany już wiosną 2014 roku. Mieszkali w Doniecku z dwójką dzieci, Andrijem i Angeliną, a dwoje kolejnych, Ołeksija i Wiktorię, przyjęli z sierocińca. – Chcieliśmy dać dzieciom poczucie domu, zapewnić im dobre wykształcenie, aby wyrosły
na dobrych ludzi, chcieliśmy pokazać im świat. To był najszczęśliwszy okres w życiu
– mówi Switłana.

Sklepy należące do Jurija i Swietłany znajdowały się w centrum miasta. Gdy Donieck opanowali „separatyści” i wojska rosyjskie, Jurij prowadził rozmowy ze zwolennikami „republiki ludowej”
i wykazywał absurdalność tego pomysłu. Niestety, pewnego ranka, kiedy przyszedł z żoną 
do pracy, pod sklepem czekali mężczyźni w mundurach, z wyraźnym moskiewskim akcentem.
– Nikt nie chciał tej Rosji. Po co? – mówi Jurij. – Rostów nie jest daleko: kto potrzebował, mógł tam pojechać i znaleźć pracę. Chociaż przeważnie to oni, Rosjanie, przyjeżdżali do nas, żeby zarabiać na życie. Donieck był bogatym, otwartym, przyjaznym miastem. Jak cała Ukraina.

Zaczął się piekielny lipiec 2014 roku. Artyleria Rosjan bezlitośnie przecinała niebo. To było nie do zniesienia, zwłaszcza w nocy. – To, co zaczęło się w całej Ukrainie w zeszłym roku o świcie 24 lutego, przeżyliśmy prawie dziewięć lat temu – mówi Switłana. – I bomby, i samoloty. – Dzieci płakały: – Mamo, nie chcemy umierać. – Wtedy zrozumieli: czas uciekać.
Zabrali ze sobą najpotrzebniejsze ubrania i jedzenie. Tylko to, co zmieściło się w samochodzie. Byli przekonani, że jadą na miesiąc. Z Doniecka uciekli do Charkowa, potem mieszkali pod Łymanem i w Słowiańsku. Starali się ułożyć sobie życie w nowych warunkach. Podejmowali każdą pracę, jaka była dostępna. Dzieci dorastały, starsze wyjechały już na studia, ale wojna się nie skończyła. A w lutym 2022 roku Jurij i Switłana znowu musieli wszystko porzucić.

10-letnia Angelina kocha taniec i muzykę. Bardzo lubi rysować. Jej obrazy przedstawiają słońce, piękne kwiaty i spokojne miasta. I dom, do którego na pewno kiedyś wrócą. Dziś rodzina mieszka w Czerkasach w środkowej Ukrainie, w małym mieszkaniu znajomych. Andrij studiuje, Angelina chodzi do szkoły. Z pracą jest ciężko: bezrobocie w mieście i przed wojną było wysokie, ale teraz jest jeszcze gorzej. Jurij i Switłana przyznają, że czasem spotykają się
z dyskryminacją ze strony pracodawców – ze względu na wiek. Ale się nie poddają. Należą
do ludzi, którzy zawsze starają się zobaczyć światełko w tunelu.

Angelina cierpi na poważną chorobę oczu, grożącą utratą wzroku. Pieniądze z programu Rodzina Rodzinie Jurij i Switłana wydają na leczenie dziewczynki, ubranie i buty na zimę, kredki, markery, farby do rysowania.     

Jak wynika z danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego, wojna z Rosją doprowadziła Ukrainę do ruiny gospodarczej. PKB kraju spadł już o blisko 30 proc. Organizacja Narodów Zjednoczonych wskazuje zaś, że 17,7 mln Ukraińców potrzebuje pomocy humanitarnej. Poza 7,8 mln Ukraińców, którzy schronili się przed wojną m.in. w Polsce, kolejne 6,3 mln zostało wewnętrznie przesiedlonych. Cierpią oni z powodu braku pracy, wyłączeń prądu i ciepła, niedoboru produktów spożywczych czy opału na zimę.

Pozostało 94% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Społeczeństwo
Sondaż: Czy Izrael dopuszcza się zbrodni wojennych w Strefie Gazy? Jednoznaczna ocena Polaków
Społeczeństwo
Policjanci użyli paralizatora, mężczyzna zmarł. Zostaną wydaleni ze służby?
Społeczeństwo
IMGW ostrzega: Kolejny burzowy dzień. Ostrzeżenia pierwszego i drugiego stopnia
Społeczeństwo
Martwy łoś leżał na drodze dwa dni. Gmina wiedziała, urzędnicy się tłumaczą
Społeczeństwo
Ostrzeżenia pogodowe w Polsce. IMGW alarmuje: Gradobicia, wiatr i ulewy
Materiał Promocyjny
CERT Orange Polska: internauci korzystają z naszej wiedzy