Wolno nam wręczyć mu wypowiedzenie w razie:
- ujemnej oceny kwalifikacyjnej, potwierdzonej ponowną ujemną oceną, której nie można przeprowadzić wcześniej niż po upływie trzech miesięcy,
- likwidacji urzędu lub jego reorganizacji, jeżeli nie jest możliwe jego przeniesienie na inne stanowisko w tym samym urzędzie,
- niezawinionej utraty uprawnień wymaganych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,
- trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym stanowisku stwierdzonej orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia urzędnika państwowego mianowanego na innym stanowisku, odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy taki urzędnik odmawia przejścia do takiej pracy,
- nabycia prawa do emerytury na podstawie ogólnie obowiązujących przepisów ubezpieczeniowych.
Tak stanowi art. 13 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (tekst jedn. DzU z 2001 r. nr 86, poz. 953 ze zm.).
Kiedy wymówienie wręczamy mu z powodu likwidacji lub reorganizacji urzędu, wypłacamy mu świadczenie pieniężne maksymalnie przez sześć miesięcy, ale nie dłużej niż podejmie inne zajęcie.
Okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące i kończy się ostatniego dnia miesiąca.
Przy rozwiązywaniu stosunku pracy z mianowanymi urzędnikami państwowymi należy także stosować art. 38 kodeksu pracy. Zatem o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony pracodawca zawiadamia na piśmie reprezentującą pracownika zakładową organizację związkową, podając przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy.
Wymóg konsultacji związkowej nie dotyczy natomiast urzędnika, z którym stosunek pracy zostaje rozwiązany, bo nabywa uprawnienia emerytalne i przechodzi na to świadczenie lub rentę.
