[b]Nie.[/b] O tym, komu usługi opiekuńcze mogą być świadczone, przesądza treść art. 50 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z jego treścią świadczeniami tego rodzaju można objąć w szczególności osoby samotne, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób, oraz takie, które pomocy wymagają z innych przyczyn, a rodzina nie jest w stanie im jej zapewnić.
Ponadto jak podkreślił WSA we Wrocławiu w wyroku z 8 lutego 2006 r., norma kompetencyjna zawarta w art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej powinna być interpretowana w sposób ścisły uwzględniający językowe dyrektywy wykładni prawa.
W ramach tak wytyczonego upoważnienia rady mieści się wyłącznie kompetencja do wskazania przesłanek, których spełnienie zapewni korzystanie z usług opiekuńczych, przesłanek kształtujących cenę za usługę, przesłanek warunkujących częściowe lub całkowite zwolnienie od opłat za usługi oraz ustalenie porządku pobierania opłat za usługę opiekuńczą (IV SA/Wr 637/04).
Tym samym sąd uznał, że przepis ten nie może być podstawą do określenia przez radę w uchwale kręgu uprawnionych do korzystania z pomocy.
[i]Podstawa prawna
