We wtorek o godz. 9 rano zebrała się Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Chodziło o rozprawę w drugiej instancji w sprawie sędziego Marka R.
Zarzut dotyczył udziału w opiniowaniu własnej kandydatury do sądu wyższej instancji.
Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Białymstoku umorzył postępowanie - z powodu braku uprawnionego oskarżyciela. Rzecznik dyscyplinarny, Minister Sprawiedliwości oraz Krajowa Rada Sądownictwa wnoszą o uchylenie tego orzeczenia.
We wtorek Sąd Najwyższy postanowił uchylić wyrok I instancji i skierować sprawę do ponownego rozpoznania.
Czytaj więcej
Izba Odpowiedzialności Zawodowej SN zaostrzyła w piątek karę dla sędziego Roberta K., który dopuścił się przekroczenia prędkości na drodze.
Wkrótce sprawy dysycplinarek mogą nabrać większego tempa. Rada Legislacyjna przy premierze przygotowała opinie do projektu nowego Prawa o ustroju sądów powszechnych, który ma m.in. spłaszczyć strukturę sądownictwa. Zawiera on - w dużej części - przeniesione z dotychczasowej regulacji przepisy dotyczące sędziowskich dyscyplinarek. Jednym z nich jest art. 107, który po zmianach ma mieć numer - 190, i jego par. 1 pkt. 1 zgodnie z którym sędzia odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe (dyscyplinarne), w tym za: oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa.
Sugeruje się w niej doprecyzowanie przesłanki odpowiedzialności dyscyplinarnej w postaci „oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa". Zastrzega przy tym, że oczywiście nie ulega wątpliwości, iż w skrajnych przypadkach sędziowie mogą ponosić odpowiedzialność nie tylko dyscyplinarną, ale nawet karną za wydane orzeczenia, co ilustrują poglądy doktryny wobec przypadków tzw. zbrodni sądowych. Przywołuje równocześnie orzecznictwo TSUE, w którym - jak wskazuje - sprzeciwiono się takiemu rozumieniu gwarancji wynikających z zasady niezawisłości sędziowskiej, które mogłyby skutkować „całkowitym wyłączeniem przypadków, w których sędzia może ponosić odpowiedzialność dyscyplinarną – w sytuacjach absolutnie wyjątkowych – za treść wydanego przez siebie orzeczenia sądowego”.
sygn. akt II ZOW 42/22
