Sukiennice: odnowiona Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku

Już od kilku dni ciemna dotąd bryła Sukiennic lśni światłem – działa wspaniała, zewnętrzna iluminacja historycznego gmachu. Otwarcie galerii to z pewnością jedno z najważniejszych wydarzeń rozpoczynającego się sezonu, oczekiwane od blisko czterech lat. Najstarsza siedziba Muzeum Narodowego w Krakowie prezentuje bowiem najbardziej znane dzieła polskiej sztuki XIX wieku.

[wyimek][link=http://www.rp.pl/galeria/9149,1,529531.html]Zobacz galerię zdjęć[/link][/wyimek]

– Stan galerii pozostawiał wiele do życzenia – przyznaje dyrektor muzeum Zofia Gołubiew. – Starania o gruntowny remont rozpoczęły się wiele lat temu. Udało się nam dopiero teraz, dzięki włączeniu Polski do struktur Unii Europejskiej.

Remont i modernizacja obiektu były potężną inwestycją konserwatorską, pochłonęły ponad 8,7 mln euro. Około 60 procent tej sumy pochodzi ze środków tzw. Norweskiego Mechanizmu Finansowego, reszta to wkład Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz SKOZK.

Nowa galeria połączy tradycję muzealną z wymogami współczesności. Design wnętrz nawiązuje do XIX wieku: na ściany powróciły kolory z epoki, są też stylowe pluszowe kanapy i palmy.

Zwiedzających wita elegancka, przyjazna recepcja. Jest muzealny sklep i bar kawowy. W czasie remontu odrestaurowano zabytkową architekturę, wymieniono instalacje, wprowadzono klimatyzację i nowoczesne oświetlenie. Obiekt przystosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych. Dodatkowo, dzięki przebudowie konstrukcji dachów, w zabytkowym budynku pozyskano nowe pomieszczenia o powierzchni ponad 1000 mkw.

W Multitece, czyli sali multimedialnej, otoczony szklanymi ekranami widz znajdzie się w wirtualnym świecie roku 1879 – w czasie, gdy powstawało muzeum w Sukiennicach. Mediateka, czyli sala wielofunkcyjna i komputerowa, będzie wykorzystywana na wykłady i spotkania. Tu są do dyspozycji tzw. artomaty, specjalnie wyposażone stanowiska komputerowe z ekranami dotykowymi, za pomocą których poznamy historię galerii, jej zbiory, artystów. Do prowadzenia programu zajęć edukacyjnych posłuży atelier.

– Multimedia na pewno nie będą jednak konkurencją dla obrazów i rzeźb – zapewnia Gołubiew. – Największym wydarzeniem stanie się otwarcie dla publiczności niedostępnych dotąd tarasów widokowych na półpiętrze Sukiennic. Teraz będzie można podziwiać pomnik Adama Mickiewicza z nowej perspektywy.

[srodtytul]Siemiradzki zamiast Matejki[/srodtytul]

Lifting przeszła także ekspozycja w Sukiennicach. Na honorowym miejscu umieszczono "Pochodnie Nerona" Siemiradzkiego – obraz nr 1 w katalogu zbiorów krakowskiego muzeum. To najbardziej spektakularna zmiana w galerii i hołd dla wspaniałego gestu artysty, który jako pierwszy przekazał do narodowych zbiorów swoją pracę. Monumentalne płótno Siemiradzkiego zajmie miejsce "Hołdu Pruskiego" Matejki, zwyczajowo eksponowanego w Sukiennicach, ale będącego własnością Zamku Królewskiego na Wawelu.

Ekspozycja podejmuje także próbę przełamania schematów w myśleniu o sztuce XIX wieku. W scenariuszu znalazło się 195 obrazów i 19 rzeźb – zdecydowanie mniej niż poprzednio.

– Dawniej prezentacja skupiona była na zaakcentowaniu najwybitniejszych prac w kolekcji – tłumaczą autorki scenariusza Barbara Ciciora i Aleksandra Krypczyk. – Teraz staramy się pokazać przede wszystkim procesy, nurty i kierunki artystyczne. I dopiero na ich tle wydobyć wielkie dzieła.

Zwracają uwagę odmieniona aranżacja wystawy i niezwykle czytelny układ prac. Bywalcy galerii w Sukiennicach zauważą nowe wątki: malarstwo orientalne i religijne. Odrębne miejsce zajmują płótna, których bohaterkami są kobiety: findesieclowe piękności, kobiety szalone, malarki.

[srodtytul]Od Bacciarellego do Malczewskiego [/srodtytul]

Cztery sale Sukiennic prezentują sztukę XIX wieku: od oświecenia do początków symbolizmu.

Patronem Sali Bacciarellego jest ostatni polski władca i mecenas sztuk Stanisław August Poniatowski. Król lansował trendy europejskie, wspierał wyjazdy polskich artystów do Rzymu, Paryża i Wiednia. Sala oświecenia pokazuje więc ścieranie się sztuki sarmackiej z wpływami europejskimi – stylem angielskim, głównie w malarstwie portretowym, i tradycją wiedeńskiej Akademii.

Całkowicie nowa Sala Michałowskiego: Romantyzm, w stronę sztuki narodowej ujawnia stylistyczne bogactwo polskiego romantyzmu, od Artura Grottgera po Henryka Rodakowskiego. Próbuje się także zmierzyć z pytaniem o tożsamość polskiej sztuki narodowej.