Czy warto upraszczać język w oficjalnej korespondencji komorników?
Znany polski pisarz i literaturoznawca pan Michał Rusinek opowiadał swego czasu anegdotę o swojej rozmowie z pewną panią z banku, która zadzwoniła do niego kiedyś i zapytała, czy rozmawia „z panem Michałem Rusinek". Pan profesor odpowiedział uprzejmie: „Tak, ale ja się deklinuję”. Na co ona: „A, to przepraszam. Zadzwonię później”.
Ta historia bardzo trafnie przedstawia, co się dzieje, kiedy ktoś nie zrozumie lub po prostu nie zna słowa, które usłyszy lub przeczyta. Przy czym w tym przypadku mamy do czynienia po prostu z zabawną anegdotą, która nie ma żadnych negatywnych konsekwencji.
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
