Czytaj więcej
24 lutego 2022 roku Rosja rozpoczęła pełnowymiarową inwazję na Ukrainę. W nocy w Moskwie w płomieniach stanąć miał budynek należący do Federalnej S...
Prezydent Zełenski, który nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. O śmierci Jewgienija Prigożyna mówiła na konferencji w Kijowie, gdy zadano mu pytanie dotyczące rosyjskiego prezydenta.
- Fakt, że zabił Prigożyna - przynajmniej takie informacje wszyscy posiadamy, a nie inne - również świadczy o jego racjonalności i o tym, że jest słaby - powiedział Zełenski.
Kreml twierdzi, że wszystkie możliwe przyczyny katastrofy zostaną zbadane, w tym możliwość przestępstwa. Władze Rosji nazwały sugestię, że Putin nakazał zabicie Prigożyna i jego ludzi "absolutnym kłamstwem".
Czytaj więcej
Po śmierci Jewgienija Prigożyna rozpętała się walka między rosyjskimi służbami wywiadowczymi o aktywa jego imperium - najemników z Grupy Wagnera, f...
Wielu krytyków Putina zginęło w niejasnych okolicznościach w ciągu 23 lat jego rządów lub z trudem uniknęło śmierci.
Prigożyn w czerwcu kierował krótkim buntem w Rosji, który stanowił największe wyzwanie dla rządów Putina od czasu jego dojścia do władzy w 1999 roku. Skłoniło to prezydenta Rosji do oskarżenia jego autorów o "zdradę" i "cios w plecy".
Jewgienij Prigożyn i Dmitrij "Wagner" Utkin, dowódca Grupy Wagnera, zginęli w katastrofie samolotu Embraer należącego do Prigożyna, który rozbił się 23 sierpnia w obwodzie twerskim.
Na pokładzie samolotu miało znajdować się siedmiu pasażerów i trzech członków załogi - wszyscy zginęli. Oprócz Prigożyna i Utkina samolotem mieli lecieć Siergiej Propustin, Jewgienij Makarian, Aleksandr Totmin, Walery Czekałow i Nikołaj Matiusiejew.
Źródła związane z Grupą Wagnera podawały po katastrofie, że samolot Prigożyna miał zostać zestrzelony przez obronę powietrzną - w maszynę miały trafić dwa pociski z zestawu S-300.
Dwa miesiące przed swą śmiercią Jewgienij Prigożyn ogłosił marsz na Moskwę swych najemników, którzy brali udział w walkach na Ukrainie. Miał to być bunt przeciwko rosyjskim władzom. Przed osiągnięciem celu Prigożyn ogłosił odwrót tłumacząc to chęcią uniknięcia rozlewu krwi. W negocjacjach między wagnerowcami a Kremlem miał brać udział rządzący Białorusią Aleksander Łukaszenko.
Po nieudanej próbie rebelii część najemników Grupy Wagnera została przeniesiona na Białoruś.
